Empatia to zdolność do współodczuwania oraz rozumienia stanu emocjonalnego drugiego człowieka. Na podstawie wyników badań z zakresu neurobiologii i neuro-psychologii w niniejszym artykule pokazano, że empatia jest złożonym procesem, w który zaangażowane są przynajmniej dwie drogi przetwarzania neuronalnego – „dół-góra” (bottom-up) oraz „góra-dół” (top-down). Funkcjonowanie pierwszej z nich opiera się prawdopodobnie na układzie neuronów lustrzanych, który pozwala na bezpośrednie współodczuwanie stanu emocjonalnego drugiego człowieka. Oznacza to, że aby zrozumieć, jak boli innych, wykorzystujemy te same reprezentacje, które uruchamiamy w odpowiedzi na ból własny. Do aktywacji dochodzi głównie w przedniej części zakrętu obręczy, przedniej części wyspy i korze somatosensorycznej. Druga droga – „góra-dół” – opiera się na mechanizmie kontroli i hamowania, w który zaangażowane są głównie obszary kory przedczołowej, co pozwala na przyjęcie cudzej perspektywy, czyli pełne wyobrażenie i zrozumienie tego, co czuje druga osoba. Równie interesujące z perspektywy naukowej, a szczególnie terapeutycznej, jest pokazanie różnic indywidualnych w poziomie empatii. Dlatego też w niniejszej pracy przedstawiamy, jakie czynniki modulują poziom empatii mierzonej zmianami w aktywności obszarów mózgowych bezpośrednio związanych z tych procesem.