Zespół Shwachmana-Diamonda (SDS) jest rzadką, genetycznie uwarunkowaną wieloukładową chorobą, charakteryzującą się niewydolnością zewnątrzwydzielniczą trzustki, zaburzeniami hematologicznymi oraz wadami kośćca. Niskorosłość jest częstą cechą SDS, jednak dane dotyczące leczenia rekombinowanym ludzkim hormonem wzrostu (rGH) są ograniczone. Cel pracy: Ocena efektów leczenia rGH dzieci z zespołem Shwachmana-Diamonda.
Retrospektywne dane zebrano od pacjentów z SDS i niedoborem hormonu wzrostu (GHD) leczonych rGH w Instytucie „Pomnik – Centrum Zdrowia Dziecka” w Warszawie. Roczne tempo wzrastania (GV) i odchylenie standardowe (SD) wzrostu oceniono przez okres 2 lat leczenia rGH.
Zidentyfikowano sześciu pacjentów z SDS (M : K = 1 : 5) leczonych rGH. Mediana wieku, w którym rozpoczęto terapię rGH, wynosiła 7,5 roku, ze średnim początkowym SD wzrostu wynoszącym –4.06 (zakres: od –6.3 do –2.3 SD). SD wzrostu istotnie poprawiło się do –3.3 SD (p = 0,002), a następnie –3.03 SD (p = 0,002), odpowiednio po roku i dwóch latach leczenia. Średnie GV pacjentów przed rozpoczęciem leczenia wynosiło 4,9 cm/rok (zakres: 3,1–6,5 cm/rok), następnie istotnie wzrosło do 7,6 cm/rok (zakres: 5,7–9,6 cm/rok) po roku leczenia hormonem wzrostu (p = 0,020) i do 6,7 cm/rok po 2 latach leczenia.
Analiza wykazała, że leczenie rGH znacząco poprawia SD wzrostu i GV u pacjentów z SDS i GHD, bez żadnych skutków ubocznych. Konieczne są dalsze badania, aby przeanalizować długoletnie efekty terapii rGH u pacjentów z SDS.
hormon wzrostu, niedobór wzrostu, zespół Shwachmana-Diamonda