Dzieci z cukrzycą typu 1 (type 1 diabetes mellitus – DM1) mają w porównaniu ze zdrowymi rówieśnikami podwyższone ryzyko rozwoju zaawansowanej miażdżycy oraz choroby sercowo-naczyniowej (cardiovascular disease – CVD), a niedostateczna kontrola glikemii jest najważniejszym modyfikowalnym czynnikiem ryzyka CVD w DM1. Aktualne metody oceny kontroli glikemii to ocena hemoglobiny glikowanej (HbA1c), samokontrola glikemii za pomocą glukometru (SMBG), a także stosowanie systemów ciągłego monitorowania glukozy (CGM). Do pośredniej oceny ryzyka rozwoju CVD mogą służyć badania rozszerzenia tętnicy w odpowiedzi na niedokrwienie (flow-mediated dilatation – FMD) i prędkości fali tętna (PWV), wskaźnik kostka–ramię (ankle-brachial index – ABI) oraz badanie kompleksu intima–media tętnicy szyjnej (carotid intima-media thickness – cIMT) oceniające proces miażdżycy w naczyniach obwodowych.

Cel pracy: Podsumowanie aktualnego piśmiennictwa dotyczącego korelacji wyrównania metabolicznego u osób młodych z DM1, ocenianego m.in. za pomocą parametrów z raportów CGM, a rozwojem miażdżycy i częstością występowania CVD.

Wnioski: Przewlekła hiperglikemia uznawana jest za niezależny czynnik ryzyka zmian naczyniowych. Wpływ wyrównania glikemii, ocenianego na podstawie parametrów uzyskanych z raportów CGM, na ryzyko CVD w DM1 analizowano dotychczas w niewielu badaniach, zwłaszcza w populacji pediatrycznej.