Pacjenci chorujący na stwardnienie guzowate doświadczają w ciągu swojego życia różnorakich zaburzeń neuropsychiatrycznych obejmujących m.in. funkcje poznawcze, neuropsychologiczne, społeczne, behawioralne, szkolne oraz choroby psychiczne. W niniejszym artykule przedstawiono opis przypadku 25-letniego chorego hospitalizowanego psychiatrycznie z powodu próby samobójczej, u którego postawiono diagnozę organicznych zaburzeń zachowania i osobowości w przebiegu stwardnienia guzowatego. Wykonane testy neuropsychologiczne wykazały obniżenie funkcji poznawczych. Pacjent był leczony risperidonem. Opuścił szpital w wyrównanym stanie psychicznym. Chorego oceniono kwestionariuszem TAND Checklist, przeznaczonym do oceny neuropsychiatrycznych zaburzeń związanych ze stwardnieniem guzowatym. Właściwa, interdyscyplinarna opieka nad chorymi na stwardnienie guzowate może się przyczynić do ich lepszego funkcjonowania. Nie istnieją celowane leki w terapii zaburzeń neuropsychiatrycznych w stwardnieniu guzowatym, chociaż są doświadczenia z zastosowaniem citalopramu i risperidonu w warunkach klinicznych. Pewne nadzieje można wiązać ze znajdującymi się w fazie badań klinicznych inhibitorami mTOR.