Wprowadzenie

Celem badania była odpowiedź na pytanie, które z nieprzystosowawczych schematów wyróżnionych przez Jeffreya Younga i wsp. dominują wśród dorosłych dzieci alkoholików (DDA) oraz określenie związku między schematami a objawami depresji w badanej grupie.

Materiał i metody

W badaniu wykorzystano Kwestionariusz Schematów Younga (YSQ-SF3), Gotlandzką Skalę Męskiej Depresji (GMDS) Rutza oraz Inwentarz Depresji Becka (BDI). Badaniom poddano 66 osób (56 kobiet i 10 mężczyzn) uczestniczących w terapii dorosłych pochodzących z rodzin alkoholowych.

Wyniki

Najwyższe wyniki w badanej grupie uzyskano w obrębie schematów: poszukiwanie uznania, pesymizm, wysokie standardy, słaba kontrola, samopoświęcenie, porzucenie i nieufność. Stwierdzono silny, dodatni związek między większością dysfunkcjonalnych schematów a typowymi i atypowymi objawami depresji. Uzyskane wyniki wskazują również na możliwe kliniczne nasilenie typowych i atypowych objawów depresji u DDA.

Omówienie

Dominujące u badanych schematy odpowiadają częściowo charakterystyce DDA według uznanych koncepcji. Otrzymane związki niektórych schematów z poziomem depresji mierzonym Gotlandzką Skalą Rutza (GMDS) i Skalą Becka (BDI) były zbliżone do wyników uzyskanych w badaniach osób zdrowych i z rozpoznaną depresją. Jednak niektóre schematy wykazują związki jedynie z narzędziem badającym atypowe objawy depresji (GMDS), co być może jest swoiste dla DDA.

Wnioski

Stwierdzono istnienie związku między nieadaptacyjnymi schematami a poziomem typowych i atypowych objawów depresji. Przemawia to za zastosowaniem terapii schematów (ST) u DDA z towarzyszącymi objawami depresji. Podjęto również dyskusję nad rozwojem dalszych badań w omawianym obszarze.