Zespół policystycznych jajników (PCOS) zwykle pojawia się w okresie dojrzewania i charakteryzuje się występowaniem insulinooporności, hiperinsulinemii i hiperandrogenizmu. Przyjęta jest zasada, że diagnoza PCOS musi opierać się na obecności co najmniej dwóch z trzech następujących kryteriów: przewlekłego braku owulacji, hiperandrogenizmu (klinicznego lub biologicznego) i policystycznych jajników. Rozpoznanie PCOS u nastolatek jest szczególnie trudne. Wiele objawów PCOS, w tym trądzik, zaburzenia miesiączkowania i hiperinsulinemia, są częste w okresie dojrzewania. U nastolatek z PCOS istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia problemów zdrowotnych w późniejszym życiu, takich jak cukrzyca, choroby sercowo-naczyniowe i niepłodność. Należy liczyć się z częstym występowaniem PCOS w cukrzycy typu 1, gdy jajniki i nadnercza są narażone na nadmierne stężenia insuliny. Hiperandrogenizm pochodzenia jajnikowego występuje często u nastolatek z cukrzycą typu 1. Leczenie młodzieży z PCOS obejmuje dietę i ćwiczenia fizyczne. Metformina jest powszechnie stosowana u młodych dziewcząt z PCOS w monoterapii pierwszego rzutu lub w połączeniu z lekami przeciwandrogenowymi.