Rehabilitacja w POChP – trening okluzyjny przełamuje barierę okołotreningowej duszności
123RF
Duszność wysiłkowa pozostaje jedną z istotniejszych przeszkód utrudniających prowadzenie skutecznej rehabilitacji oddechowej u chorych na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP). Klasyczny trening oporowy o wysokim obciążeniu często wywołuje nadmierną wentylację, zmuszając pacjentów do przedwczesnego przerywania ćwiczeń. Alternatywą może być trening okluzyjny o niskim obciążeniu (LL-BFR).
Trening okluzyjny o niskim obciążeniu (LL-BFR) polega na zastosowaniu pneumatycznych opasek uciskowych na kończynach, co pozwala skutecznie stymulować mięśnie przy znacznie mniejszym ciężarze. Bezpośrednia reakcja układu krążeniowo-oddechowego oraz stopień zmęczenia pacjentów z POChP podczas takich ćwiczeń wymagały jednak dokładnej oceny. W zaprezentowanym na łamach „Thorax” badaniu sprawdzono, jak organizm reaguje na obie formy treningu oraz jak pacjenci znoszą związany z nimi wysiłek.
Do randomizowanego badania włączono 24 pacjentów z umiarkowaną do ciężkiej postacią POChP. Uczestnicy wykonywali protokół LL-BFR z obciążeniem rzędu 30 proc. ciężaru maksymalnego (1RM) podzielonym na cztery serie oraz tradycyjny trening oporowy HL-TRA przy obciążeniu 70 proc. 1RM w trzech seriach. W trakcie sesji monitorowano m.in. wentylację minutową (VE), objętość oddechową (VT), pobór tlenu (VO2), wydalanie dwutlenku węgla (VCO2), częstość akcji serca oraz subiektywny poziom zmęczenia (RPE).
Analiza parametrów dowiodła, że protokół LL-BFR wiązał się z wyraźnie mniejszym zapotrzebowaniem wentylacyjnym i metabolicznym. W porównaniu z tradycyjnym schematem odnotowano redukcję wentylacji minutowej o 2,2 l/min, objętości oddechowej o 0,08 l, poboru tlenu o 0,04 l/min oraz wydalania dwutlenku węgla o 0,07 l/min. Częstość rytmu serca i oddechów pozostały zbliżone w obu ramionach. Co kluczowe, nasilenie subiektywnej duszności uległo istotnemu obniżeniu (spadek RPE o 0,7), przy jednoczasowym odczuwalnym większym zmęczeniu mięśni kończyn dolnych (wzrost RPE o 0,7).
Uzyskane obserwacje potwierdzają, że wdrożenie okluzji naczyniowej przy niskim obciążeniu pozwala osiągnąć pożądany efekt treningowy bez nadmiernego obciążania układu oddechowego.
