Specjalizacje, Kategorie, Działy
Wyślij
Udostępnij:
 
 

Dieta niskotłuszczowa u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego

Źródło: Clinical Gastroenterology and Hepatology
Opracowanie: lek. med. Mikołaj Kamiński
Autor: Justyna Daniliszyn |Data: 27.05.2020
 
 
Dieta wysokotłuszczowa związana jest ze zwiększonym ryzykiem wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz zaostrzenia choroby.
Na łamach Clinical Gastroenterology and Hepatology ukazało się badanie dotyczące stosowania diety niskotłuszczowej i bogatej w błonnik (ang. Low Fat Diet, LFD), oraz ulepszonej diecie amerykańskiej (ang. improved Standard American Diet, iSAD) u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego.

Dieta iSAD to standardowa dieta amerykańska ze zwiększoną ilością warzyw owoców oraz błonnika w porównaniu ze zwykłą dietą. Do badania włączono 17 pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego, którzy byli w trakcie remisji lub mieli łagodne objawy. Z badania wykluczono pacjentów, którzy mieli zaostrzenia choroby w ciągu ostatnich 18 miesięcy. Pacjentów losowo przydzieloną do jednej z diet na 4 tygodnie, następnie dokonywano dwutygodniowej przerwy (ang. wash-out period), a następnie zamieniono dietę na 4 tygodnie, tak aby każdy pacjent był sam dla siebie kontrolą. W przypadku LFD 10% kalorii pochodziło z tłuszczu, a w przypadku iSAD 35-40% kalorii pochodziło z tłuszczu. Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana jakości życia oceniana za pomocą Short Inflammatory Bowel Disease Questionnaire. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały zmiany w parametrach zapalnych oraz w składzie mikrobioty jelitowej.

Uczestnicy badania przed zmiana diety stosowali diety niezbalansowane i zawierające wiele szkodliwych produktów. Wszyscy pacjenci w trakcie badania pozostali w okresie remisji. W przypadku obu diet po czterech tygodniach pacjenci zgłosili poprawę jakości życia (punktacja w momencie włączenia do badania: 4,98; po czterech tygodniach LFD 5,77; p<0,001; po iSAD 5,55; p=0,02). Po zastosowaniu diety LFD stężenie amyloidu A w surowicy krwi zmniejszyło się istotnie z 7,99 do 4,50 mg/l; p=0,02. W przypadku iSAD zmiana stężenia amyloidu A nie była istota statystyczna. Podobnie w przypadku białka c-reaktywnego po diecie LFD zaobserwowano tendencje to zmniejszania się stężenia białka (z 3,23 do 2,51 mg/l; p=0,07). Jednakże, po iSAD zmiana nie była istotna statystycznie. U uczestników badania stosujących LFD zaobserwowano istotne zmniejszenie się obfitości Actinobacteria, oraz zwiększenie Bacteroidetes i Faecalibacterium prausnitzii (bakteria o właściwościach przeciwzapalnych).

U pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego zarówno ale w LFD i iSAD poprawiają jakość życia. Jednakże, LFD dodatkowo pozytywnie wpływała na parametry zapalne oraz poprawiała skład mikrobioty jelitowej.
 
Patronat naukowy portalu:
prof. Grażyna Rydzewska, Kierownik Kliniki Gastroenterologii CSK MSWiA
Redaktor prowadzący:
Dr hab. n. med. Piotr Eder, Katedra i Klinika Gastroenterologii, Żywienia Człowieka i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
 
© 2020 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe