Fosfatydyloetanol w diagnostyce stłuszczeniowej choroby wątroby

Prawidłowa klasyfikacja stłuszczeniowej choroby wątroby – czy mamy do czynienia z postacią związaną z alkoholem (ALD), dysfunkcją metaboliczną (MASLD) czy mieszaną (MetALD) – jest fundamentalna dla dalszego leczenia i rokowania. Niestety, rozróżnienie to opiera się często na zawodnym fundamencie: deklaracjach pacjenta na temat ilości spożywanego alkoholu.

W dużym badaniu prospektywnym przeanalizowano dane od niemal 3 tys. osób z ryzykiem stłuszczeniowej choroby wątroby, podzielonych na grupę z wywiadem nadużywania alkoholu i grupę z ryzykiem metabolicznym. U wszystkich uczestników porównano deklarowane spożycie alkoholu z obiektywnym pomiarem stężenia fosfatydyloetanolu (PEth) we krwi.

Choć stwierdzono umiarkowaną korelację między deklaracjami pacjentów a stężeniem PEth, kluczowym odkryciem badania było ujawnienie ogromnej skali niedoszacowania rzeczywistego spożycia. Prawie 40 proc. osób z grupy z wywiadem nadużywania alkoholu oraz 11 proc. z grupy metabolicznej zaniżało swoje spożycie, co potwierdziły stężenia PEth znacznie wyższe, niż wynikałoby to z ich deklaracji. Najbardziej uderzające było jednak odkrycie, że aż u 39 proc. pacjentów, u których na podstawie wywiadu wstępnie zaklasyfikowano chorobę jako czysto metaboliczną (MASLD), stężenie PEth wskazywało na istotne spożycie alkoholu, co w rzeczywistości kwalifikowało ich do grupy choroby mieszanej (MetALD) lub alkoholowej (ALD).

Badanie to dobitnie pokazuje, że poleganie wyłącznie na deklaracjach pacjentów w diagnostyce różnicowej stłuszczeniowej choroby wątroby prowadzi do częstych i poważnych błędów klasyfikacyjnych. Dzięki fosfatydyloetanolowi diagnostyka stłuszczeniowej choroby wątroby przechodzi fundamentalną zmianę: od procesu opartego na zaufaniu i subiektywnym wywiadzie, do medycyny opartej na precyzyjnych, obiektywnych dowodach.