Zakażenie Helicobacter pylori a rak jelita grubego: czy eradykacja może ograniczyć zachorowalność?

Aby określić skalę tego zjawiska w wymiarze globalnym, międzynarodowy zespół badaczy połączył wyniki dotychczasowych metaanaliz ze światowymi rejestrami zachorowań bazy GLOBOCAN, szacując odsetek przypadków raka jelita grubego (CRC) związanych z obecnością tej bakterii.

Analiza wykazała, że ekspozycja na H. pylori wiąże się ze statystycznie istotnym, prawie 1,6-krotnym wzrostem ryzyka rozwoju raka jelita grubego (RR 1,59; 95 proc. CI: 1,36–1,87), a zależność ta pozostawała spójna w większości badanych podgrup. W skali globalnej, opierając się na zbiorczych danych z 43 badań, oszacowano, że aż 22,0 proc. (95 proc. UI: 14,7–29,4 proc.) wszystkich przypadków raka jelita grubego może mieć bezpośredni związek z obecnością tego patogenu (choć oszacowania te okazywały się niższe przy ograniczeniu analizy wyłącznie do prospektywnych badań kohortowych i populacyjnych). Co istotne, szacowany udział H. pylori w powstawaniu raka jelita grubego był największy w regionach o wysokiej częstości samego zakażenia, mimo że ogólna zapadalność na ten nowotwór jest tam relatywnie niska.

W dostępnych badaniach obserwacyjnych skuteczna eradykacja H. pylori wiązała się ze spadkiem ryzyka zachorowania na nowotwór jelita, jednak efekt protekcyjny ujawniał się dopiero po długim okresie latencji, przekraczającym 10 lat od leczenia.

Sami autorzy podkreślają, że z uwagi na obserwacyjny charakter danych uzyskane wyniki mają wstępny charakter. Eradykacja tej bakterii – poza udowodnioną rolą w zapobieganiu rakowi żołądka – może jednak przynieść długofalową korzyść w postaci spadku zachorowalności na raka jelita grubego, zwłaszcza w populacjach o wysokiej częstości zakażenia i ograniczonym dostępie do przesiewowych badań endoskopowych.