Zaburzenia rytmu dobowego a ryzyko demencji
W piśmie „Neurology” opublikowano wyniki badań, z których wynika, że osoby z osłabionym i zaburzonym rytmem okołodobowym oraz te, których szczyt aktywności przypada na późniejsze godziny dnia, mają zwiększone ryzyko rozwoju demencji.
Rytm okołodobowy jest wewnętrznym zegarem biologicznym organizmu. Reguluje on 24-godzinny cykl snu i czuwania oraz inne procesy, takie jak wydzielanie hormonów, trawienie czy temperatura ciała. Jest kontrolowany przez mózg i pozostaje pod wpływem ekspozycji na światło. Osoby z silnym rytmem okołodobowym zazwyczaj utrzymują stałe pory snu i aktywności, nawet mimo zmian harmonogramu dnia lub pór roku. W przypadku osłabionego rytmu okołodobowego zmiany oświetlenia i planu dnia znacznie łatwiej zakłócają funkcjonowanie zegara biologicznego.
– Zmiany rytmu okołodobowego zachodzą wraz z wiekiem, a badania sugerują, że jego zaburzenia mogą stanowić czynnik ryzyka chorób neurodegeneracyjnych, takich jak demencja – powiedziała autorka badania dr Wendy Wang z Peter O'Donnell Jr. School of Public Health przy UT Southwestern Medical Center w Teksasie.
Badanie objęło ponad 2 tys. osób
W najnowszym badaniu naukowcy zmierzyli rytmy odpoczynku i aktywności uczestników. Objęło ono ponad 2,1 tys. osób (średnio w wieku 79 lat), które na początku badania nie miały rozpoznanej demencji. Uczestnicy nosili niewielkie monitory pracy serca, które przez średnio 12 dni rejestrowały okresy odpoczynku i aktywności.
Naukowcy wykorzystali zebrane dane, by ocenić siłę i wzorce rytmu okołodobowego badanych osób. Następnie uczestników obserwowano średnio przez trzy lata; w tym czasie u 176 osób zdiagnozowano demencję.
Do określenia siły rytmu okołodobowego wykorzystano m.in. amplitudę względną, która odzwierciedla różnicę pomiędzy najbardziej aktywnymi a najmniej aktywnymi okresami w ciągu doby. Wysoka amplituda względna była korzystna, świadczyła o silniejszym rytmie okołodobowym.
Uczestników podzielono na trzy grupy, porównując grupę o najwyższych wartościach amplitudy z grupą o najniższych. W grupie o wysokiej amplitudzie rytmu demencję rozwinęło 31 z 728 osób, natomiast w grupie o niskiej amplitudzie – 106 z 727 osób.
2,5-krotnie wyższe ryzyko rozwoju demencji u osób z zaburzonym rytmem dobowym
Po uwzględnieniu takich czynników jak wiek, ciśnienie tętnicze czy choroby serca stwierdzono, że – w porównaniu z osobami z grupy o silnym rytmie – osoby z grupy o najsłabszym rytmie miały niemal 2,5-krotnie wyższe ryzyko rozwoju demencji.
Badacze podkreślili jednak, że uzyskane wyniki nie dowodzą, że czynniki te powodują demencję, a wskazali na istnienie korelacji. Wykazano również, że osoby, u których szczyt aktywności przypadał na późne godziny popołudniowe – od godz. 14.15 lub później – w porównaniu z osobami osiągającymi szczyt aktywności wcześniej (między 13.11 a 14.14), miały o 45 proc. wyższe ryzyko rozwoju demencji. W grupie z wcześniejszym szczytem aktywności demencję rozwinęło 7 proc. badanych, natomiast w grupie z późniejszym szczytem – 10 proc.
– Zaburzenia rytmu okołodobowego mogą wpływać na procesy zachodzące w organizmie, takie jak stan zapalny, oraz zakłócać sen, co może sprzyjać odkładaniu się blaszek amyloidowych związanych z demencją lub ograniczać ich usuwanie z mózgu — wyjaśniła dr Wang.
Przyszłe badania powinny ocenić potencjalną rolę interwencji ukierunkowanych na rytm okołodobowy, takich jak terapia światłem czy zmiany stylu życia, aby sprawdzić, czy mogą one pomóc w obniżeniu ryzyka demencji.
Przeczytaj także: „Kancerogenne zaburzenia rytmu dobowego?”, „Przepis na zdrowe serce” i „Sztuczne światło nocą może zwiększać ryzyko chorób serca”.
