Czy RZS seronegatywne w porównaniu z seropozytywnym ma łagodniejszy przebieg?
Obecność czynnika RF i/lub przeciwciał przeciw cyklicznemu cytrulinowanemu peptydowi (przeciwciała anty-CCP, z ang. anti-cyclic citrullinated peptide autoantibodies) stanowi podstawę do podziału reumatoidalnego zapalenia stawów na dwie postaci choroby: seropozytywną oraz seronegatywną. W badaniach obserwacyjnych dowiedziono, iż obecność markerów immunologicznych RZS związane jest z bardziej agresywną postacią choroby.
W kryteriach klasyfikacyjnych ACR/EULAR z 2010 roku szczególnie dużą wagę przypisano właśnie wykładnikom serologicznym choroby. Tymczasem nie wszystkie badania potwierdzają łagodny przebieg i lepsze rokowanie u chorych z RZS seronegatywnym. Eksperci zastanawiają się czy kryteria z 2010 roku mogłyby mieć wpływ na zmianę charakterystyki tej podgrupy chorych.
Grupę badaną stanowiło 234 chorych z „nowym” rozpoznaniem RZS, u których objawy choroby od momentu wystąpienia obrzęku pierwszego stawu trwały nie więcej niż dwa lata i nie zastosowano jeszcze w terapii LMPCh (leków modyfikujących przebieg choroby). W badanej grupie u 36 chorych stwierdzono postać seronegatywną. U chorych z RZS bez czynnika RF i/lub anty-CCP odnotowano statystycznie więcej obrzękniętych stawów (zarówno w ocenie klinicznej jak i ultrasonograficznej) wyższe wartości DAS oraz pomiaru aktywności choroby według lekarza, natomiast w badanych podgrupach nie było różnic w ocenie zmian radiologicznych oraz liczbie bolesnych stawów.
W grupie badanej aktywność zapalna w chwili postawienia rozpoznania była wyższa w RZS seronegatywnym w stosunku do RZS seropozytywnego mimo podobnego czasu trwania choroby. Autorzy badania sugerują, iż uzyskany wynik może mieć związek z wdrożeniem kryteriów RZS z 2010 roku, które powodują, iż rozpoznanie RZS u chorego seronegatywnego stawiane jest przy większej liczbie zajętych stawów. Wprowadzenie nowych kryteriów mogłoby mieć wpływ na zmianę charakterystyki chorych z seronegatywnym RZS. Autorzy badania nie spodziewali się jednak, aż tak istotnych różnic między grupami.
Grupę badaną stanowiło 234 chorych z „nowym” rozpoznaniem RZS, u których objawy choroby od momentu wystąpienia obrzęku pierwszego stawu trwały nie więcej niż dwa lata i nie zastosowano jeszcze w terapii LMPCh (leków modyfikujących przebieg choroby). W badanej grupie u 36 chorych stwierdzono postać seronegatywną. U chorych z RZS bez czynnika RF i/lub anty-CCP odnotowano statystycznie więcej obrzękniętych stawów (zarówno w ocenie klinicznej jak i ultrasonograficznej) wyższe wartości DAS oraz pomiaru aktywności choroby według lekarza, natomiast w badanych podgrupach nie było różnic w ocenie zmian radiologicznych oraz liczbie bolesnych stawów.
W grupie badanej aktywność zapalna w chwili postawienia rozpoznania była wyższa w RZS seronegatywnym w stosunku do RZS seropozytywnego mimo podobnego czasu trwania choroby. Autorzy badania sugerują, iż uzyskany wynik może mieć związek z wdrożeniem kryteriów RZS z 2010 roku, które powodują, iż rozpoznanie RZS u chorego seronegatywnego stawiane jest przy większej liczbie zajętych stawów. Wprowadzenie nowych kryteriów mogłoby mieć wpływ na zmianę charakterystyki chorych z seronegatywnym RZS. Autorzy badania nie spodziewali się jednak, aż tak istotnych różnic między grupami.
Źródło:
Patients with seronegative RA have more inflammatory activity compared with patients with seropositive RA in an inception cohort of DMARD-naïve patients classified according to the 2010 ACR/EULAR criteria. Nordberg LB, Lillegraven S, Lie E, Aga AB, Olsen
Patients with seronegative RA have more inflammatory activity compared with patients with seropositive RA in an inception cohort of DMARD-naïve patients classified according to the 2010 ACR/EULAR criteria. Nordberg LB, Lillegraven S, Lie E, Aga AB, Olsen
Kategorie:
Reumatoidalne zapalenie stawów
