Specjalizacje, Kategorie, Działy
Wyślij
Udostępnij:
 
 
Denosumab w leczeniu osteoporozy posteroidowej
Źródło: Denosumab Versus Risedronate in Glucocorticoid-Induced Osteoporosis: Final Results of a Twenty-Four-Month Randomized, Double-Blind, Double-Dummy Trial. Arthritis Rheumatol. 2019 Jul;71(7):1174-1184.
Autor: Alicja Kostecka |Data: 09.09.2019
 
 
Wyniki 24-miesięcznego prospektywnego, randomizowanego badania klinicznego III fazy, oceniającego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania denosumabu w leczeniu osteoporozy posteroidowej u chorych z wysokim ryzykiem złamania, wskazują na korzystniejsze efekty terapii tym lekiem w porównaniu do risendronianu. Dwuletnia obserwacja wykazała większy wzrost BMD (bone mineral density) w zakresie kręgosłupa i biodra (total hip BMD) u pacjentów leczonych denosumabem.
Analizowaną populację stanowiły osoby powyżej 18 roku życia, przyjmujące prednizon w dawce ≥7,5mg/dobę (lub dawkę równoważną innego glikokortykosteroidu (GKS)) przez okres <3 miesięcy (inicjujące leczenie) lub ≥3 miesięcy (kontynuacja terapii). W dwóch ramionach badania stosowano denosumab 60mg podskórnie co 6 miesięcy lub doustnie risendronian 5mg/dobę, w obu przypadkach z suplementacją wapnia i witaminy D.

Spośród 795 badanych, którzy zostali włączeni, 590 ukończyło badanie (74%). Po 24 miesiącach obserwacji w grupie otrzymującej GKS <3 miesięcy obserwowano zwiększenie BMD w kręgosłupie o 6,2% vs 1,7% (u otrzymujących risendronian), a w biodrze odpowiednio 3,1% vs 0,0%. W przypadku badanych stosujących GKS ≥3 miesięcy zwiększenie BMD u leczonych denosumabem i risendronianem wynosiło odpowiednio dla kręgosłupa 6,4% vs 3,2%, a dla biodra 2,9% vs 0,5%. Nie obserwowano różnic w częstości zdarzeń niepożądanych pomiędzy analizowanymi grupami chorych. Nie wykazano ponadto istotnych różnic w częstości występowania złamań osteoporotycznych – odsetek złamań dla denosumabu i risendronianu wynosił odpowiednio 8,8% i 9,1%. Odnotowano jeden przypadek atypowego złamania kości udowej u chorej, z wieloletnim wywiadem stosowania GKS, otrzymującej denosumab (złamanie wystąpiło po dwóch dawkach leku). Nie obserwowano powikłań w postaci jałowej martwicy żuchwy.
 
Patronat naukowy portalu
prof. dr hab. Piotr Wiland – kierownik Katedry i Kliniki Reumatologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu

Redaktorzy prowadzący:
dr n. med. Marta Madej - Katedra i Klinika Reumatologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu
dr n. med. Ewa Morgiel - Katedra i Klinika Reumatologii i Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu
 
© 2019 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe