Jubileusz 75-lecia Kliniki Pulmonologii, Alergologii i Onkologii Pulmonologicznej w Poznaniu
Rok 2026 jest wyjątkowy dla poznańskiej pulmonologii w kontekście obchodzonego jubileuszu 75-lecia Kliniki Pulmonologii, Alergologii i Onkologii Pulmonologicznej – okazją do świętowania jubileuszu będzie uroczysta gala 20 listopada 2026 r. o godzinie 18.00 w hotelu Novotel Poznań Centrum, którą uświetni m.in. występ Chóru Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu.
Pierwsze ślady rozwoju pulmonologii wielkopolskiej związane są z wątkami dotyczącymi diagnozowania i leczenia gruźlicy, a więc ftyzjatrii. W latach siedemdziesiątych XIX wieku w Szpitalu Przemienienia Pańskiego Sióstr Miłosierdzia oraz Lazarecie Miejskim działał dr Teofil Kaczorowski, który podjął się leczenia gruźlicy, uruchamiając pierwsze sale dla gruźlików. Miał on ścisłe związki z Piotrem Dettweilerem oraz Hermanem Brehmerem. Z uwagi na zastosowaną przez nich oryginalną terapię (odkryli znaczenie lecznicze zimnego powietrza w chorobach płuc) – nazwaną zimnymi stacjami klimatycznymi do leczenia suchot. Pomysł Kaczorowskiego, uważanego za pioniera leczenia gruźlicy w warunkach własnego klimatu, został przyjęty przez Piotra Dettweilera i posłużył mu do udoskonalenia systemu terapeutycznego Hermana Brehmera (tzn. sposób Brehmera-Dettweilera leczenia gruźlicy, który stał się metodą z wyboru w terapii tego schorzenia i z olbrzymim powodzeniem był stosowany – z różnymi modyfikacjami – do czasów nam współczesnych, wprowadzenia antybiotykoterapii.
W Wielkopolsce w Wolsztynie w latach 1872–1880 działał dr Robert Koch będący (nieco później, w Berlinie) odkrywcą prątka gruźlicy. W 1899 roku na spotkaniu Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk referat wygłosił najwybitniejszy wielkopolski ftyzjatra tego okresu, dr Artur Jaruntowski. Wykład ten wstrząsnął środowiskiem poznańskim, mobilizując do wprowadzenia nowych zwyczajów higienicznych w naszym regionie. W Poznaniu działało też małżeństwo Eugenii i Janusza Zeylandów badających m.in. możliwości szczepień przeciwko gruźlicy. Dzięki nim działała w stolicy Wielkopolski jakby nieoficjalna filia Laboratorium Gruźlicy Instytutu Pasteura – z centralą w Paryżu.
W roku 1946 na bazie II Kliniki Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Poznańskiego w Szpitalu Miejskim przy ul. Szkolnej uruchomiono oddział gruźliczy. Prowadził go prof. Jan Roguski, doskonale przygotowany ftyzjatrycznie w Davos i Rzymie, uczeń prof. Witolda Orłowskiego, uprzednio ordynator w Szpitalu Wolskim w Warszawie w latach 1938–1946. Wywodzimy się więc z gałęzi internistycznej prof. Roguskiego. Wyznaczył on na ordynatora swojego adiunkta, dr Jerzego Jurkowskiego, któremu od 1947 roku powierzył prowadzenie wykładów z ftyzjatrii. W roku 1948 przeniesiono II Klinikę Chorób Wewnętrznych na ul. Przybyszewskiego 49 do dawnego szpitala diakonisek.
W roku 1951 powołano Katedrę i Klinikę Ftyzjatryczną w szpitalu przy ul. Przybyszewskiego, otwierając nowe sale bronchoskopowe. Po śmierci pierwszego kierownika w roku 1961, prof. Jerzego Jurkowskiego, kierownictwo kliniki przejęła dr Irena Westfal. Od 1965 roku docent, od 1977 roku profesor. Kierowała placówką do roku 1990. W roku 1965 przeniesiono Klinikę Ftyzjatryczną do szpitala przy ul. Szamarzewskiego 62. Pulmonologia przybierała nowe kształty. Kolejnymi kierownikami byli: dr med. Lucyna Szymaczek-Meyer (1990–1991), prof. UMP dr hab. Mieczysław Firlik (1991–1993), prof. dr hab. Witold Młynarczyk (1993–2004) oraz prof. dr hab. Halina Batura-Gabryel (2004–2023).
Od roku 1999 klinika funkcjonuje w przekazanym Uniwersytetowi Medycznemu im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu budynku przy ul. Szamarzewskiego 84. Została rozbudowana – poszerzono ją o pododdział izolacyjny w roku 2020. Nazwa naszej jednostki akademickiej ewoluowała do osiągnięcia nazwy obecnej: Katedra i Klinika Pulmonologii, Alergologii i Onkologii Pulmonologicznej. Od roku 2023 kieruje tą jednostką dr hab. med. Szczepan Cofta, prof. UMP, współdziałając ze znamienitym gronem współpracowników, wraz z prof. dr. hab. Tomaszem Piorunkiem oraz prof. dr hab. Barbarą Kuźnar-Kamińską na czele.
Partnerem jubileuszu jest samorząd województwa wielkopolskiego.

W Wielkopolsce w Wolsztynie w latach 1872–1880 działał dr Robert Koch będący (nieco później, w Berlinie) odkrywcą prątka gruźlicy. W 1899 roku na spotkaniu Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk referat wygłosił najwybitniejszy wielkopolski ftyzjatra tego okresu, dr Artur Jaruntowski. Wykład ten wstrząsnął środowiskiem poznańskim, mobilizując do wprowadzenia nowych zwyczajów higienicznych w naszym regionie. W Poznaniu działało też małżeństwo Eugenii i Janusza Zeylandów badających m.in. możliwości szczepień przeciwko gruźlicy. Dzięki nim działała w stolicy Wielkopolski jakby nieoficjalna filia Laboratorium Gruźlicy Instytutu Pasteura – z centralą w Paryżu.
W roku 1946 na bazie II Kliniki Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Poznańskiego w Szpitalu Miejskim przy ul. Szkolnej uruchomiono oddział gruźliczy. Prowadził go prof. Jan Roguski, doskonale przygotowany ftyzjatrycznie w Davos i Rzymie, uczeń prof. Witolda Orłowskiego, uprzednio ordynator w Szpitalu Wolskim w Warszawie w latach 1938–1946. Wywodzimy się więc z gałęzi internistycznej prof. Roguskiego. Wyznaczył on na ordynatora swojego adiunkta, dr Jerzego Jurkowskiego, któremu od 1947 roku powierzył prowadzenie wykładów z ftyzjatrii. W roku 1948 przeniesiono II Klinikę Chorób Wewnętrznych na ul. Przybyszewskiego 49 do dawnego szpitala diakonisek.
W roku 1951 powołano Katedrę i Klinikę Ftyzjatryczną w szpitalu przy ul. Przybyszewskiego, otwierając nowe sale bronchoskopowe. Po śmierci pierwszego kierownika w roku 1961, prof. Jerzego Jurkowskiego, kierownictwo kliniki przejęła dr Irena Westfal. Od 1965 roku docent, od 1977 roku profesor. Kierowała placówką do roku 1990. W roku 1965 przeniesiono Klinikę Ftyzjatryczną do szpitala przy ul. Szamarzewskiego 62. Pulmonologia przybierała nowe kształty. Kolejnymi kierownikami byli: dr med. Lucyna Szymaczek-Meyer (1990–1991), prof. UMP dr hab. Mieczysław Firlik (1991–1993), prof. dr hab. Witold Młynarczyk (1993–2004) oraz prof. dr hab. Halina Batura-Gabryel (2004–2023).
Od roku 1999 klinika funkcjonuje w przekazanym Uniwersytetowi Medycznemu im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu budynku przy ul. Szamarzewskiego 84. Została rozbudowana – poszerzono ją o pododdział izolacyjny w roku 2020. Nazwa naszej jednostki akademickiej ewoluowała do osiągnięcia nazwy obecnej: Katedra i Klinika Pulmonologii, Alergologii i Onkologii Pulmonologicznej. Od roku 2023 kieruje tą jednostką dr hab. med. Szczepan Cofta, prof. UMP, współdziałając ze znamienitym gronem współpracowników, wraz z prof. dr. hab. Tomaszem Piorunkiem oraz prof. dr hab. Barbarą Kuźnar-Kamińską na czele.
Partnerem jubileuszu jest samorząd województwa wielkopolskiego.

