Wstęp

Stwardnienie rozsiane (sclerosis multiplex – SM) jest postępującą demielinizacyjną chorobą ośrodkowego układu nerwowego, która może prowadzić do trwałej niepełnosprawności. Z tego względu stanowi wyzwanie dla procesu adaptacji psychicznej i może prowadzić do obniżenia jakości życia. Celem pracy było określenie relacji pomiędzy niepełnosprawnością neurologiczną występującą w przebiegu SM, przystosowaniem do choroby wyrażonym przez stopień jej akceptacji oraz jakością życia uwarunkowaną stanem zdrowia.

Materiał i metody

W badaniu wzięło udział 137 osób ze zdiagnozowanym SM. W badaniach wykorzystano Skalę niepełnosprawności neurologicznej szpitala Guy, Skalę akceptacji choroby oraz Skalę wpływu stwardnienia rozsianego na jakość życia.

Wyniki

Wykazano związek pomiędzy niepełnosprawnością a akceptacją choroby i jakością życia. Stwierdzono również, że akceptacja choroby była mediatorem związku pomiędzy niepełnosprawnością neurologiczną a wpływem SM na jakość życia i jej sferami: psychiczną i fizyczną.

Wnioski

Niepełnosprawność neurologiczna poprzez ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu sprawia, że chorobę trudniej zaakceptować, co w efekcie ma negatywny wpływ na jakość życia uwarunkowaną stanem zdrowia. Akceptacja choroby jest lepszym predyktorem jakości życia niż sama niepełnosprawność. Ocena przystosowania do choroby i jakości życia może być podstawą do tworzenia programów rehabilitacyjnych i monitorowania ich skuteczności. Pozwoli to na zapewnienie pacjentom odpowiedniej opieki, odkrycie braków w dotychczasowym leczeniu i podniesienie poziomu udzielanego wsparcia.