Wstęp:

Głównym założeniem pracy jest ocena zależności między występowaniem zaburzeń metabolicznych a objawami negatywnymi schizofrenii oraz nasileniem aktywności fizycznej.

Materiał i metody:

Do grupy badanej włączono 46 dorosłych pacjentów, w tym 24 mężczyzn i 22 kobiety, ze schizofrenią rozpoznaną wg kryteriów ICD-10. Oceny stanu psychicznego dokonano przy użyciu trzech skal: Skali zespołów pozytywnego i negatywnego schizofrenii (Positive and Negative Syndrome Scale – PANSS), Krótkiej skali objawów negatywnych (Brief Negative Symptom Scale – BNSS) i Skali samooceny objawów negatywnych (Self-evaluation of Negative Symptoms – SNS). Aktywność fizyczną oceniono, stosując akcelerometrię i mierząc takie parametry, jak: kalorie spalone na godzinę, kalorie spalone na dobę, procent aktywności siedzącej, procent aktywności lekkiej, procent aktywności umiarkowanej, procent aktywności żywej i procent aktywności bardzo żywej. Badano składowe zespołu metabolicznego – profil lipidowy i poziom glikemii na czczo, mierzono obwód talii oraz ciśnienie tętnicze. Posłużono się kryteriami zespołu metabolicznego wg National Cholesterol Education Program Adult Treatment Panel III (NCEP ATP III).

Wyniki:

Nie stwierdzono istotnych zależności między badanymi parametrami aktywności fizycznej a zespołem metabolicznym. Wykazano różnice w występowaniu niektórych pojedynczych objawów negatywnych schizofrenii w zależności od obecności składowych zespołu metabolicznego, a także korelacje pomiędzy aktywnością fizyczną a pojedynczymi objawami negatywnymi.

Wnioski:

W związku z niespójnością wyników wskazane jest przeprowadzenie dalszych wieloośrodkowych badań na dużej liczbie chorych.