Celem badał było określenie związku polimorfizmów w genach 5-HTT, DAT1 i DRD4 ze strukturą cech temperamentalnych ujętych w regulacyjnej teorii temperamentu. Wyodrębniono cztery struktury cech temperamentu: zharmonizowaną oraz niezharmonizowaną, a każda o dużych i małych możliwościach przetwarzania stymulacji. Cechy temperamentu mierzone były za pomocą kwestionariusza Formalna charakterystyka zachowania – kwestionariusz temperamentu. W badaniach uczestniczyło 200 niespokrewnionych kobiet w wieku od 18 do 29 lat. DNA badanych osób izolowano z komórek nabłonka jamy ustnej, a genotypowania dokonywano metodą PCR i elektroforezy. Wykazano, że polimorfizm w genie 5-HTT jest powiązany z profilem zharmonizowanej struktury temperamentu o dużych możliwościach przetwarzania stymulacji. Różnica wskaźnika podobiełstwa do tego profilu pomiędzy osobami z grupy S (o genotypach SS i SL) w porównaniu z osobami z grupy L (o genotypie LL) okazała się istotna statystycznie (F=7,68, df=1, p=0,006). Osoby o genotypie LL charakteryzują się profilem cech temperamentu w większym stopniu zbliżonym do profilu idealnego opisującego strukturę zharmonizowaną o dużych możliwościach przetwarzania stymulacji w porównaniu z osobami z grupy S. Nie stwierdzono istotnych zależności z polimorfizmami DAT1 i DRD4. Z uwagi na wstępny charakter tych badał niezbędne jest ich powtórzenie.