Zmiany w funkcjonowaniu poznawczym są obecnie powszechnie uznawane za bardzo ważny aspekt zaburzeń depresyjnych i stanów obniżonego nastroju. Oprócz tradycyjnych, behawioralnych wskaźników jakości funkcjonowania poznawczego coraz częściej do wykrywania zmian u osób z zaburzeniami nastroju wykorzystuje się metody psychofizjologiczne, w tym analizę ruchów gałek ocznych. Analiza ruchów gałek ocznych jest bardzo wartościowym narzędziem do eksploracji zmian funkcjonowania poznawczego w stanach zaburzenia nastroju, ponieważ obwody neuronalne sterujące ruchami oczu, przede wszystkim pętla czołowo-ciemieniowa, wykazują również zmiany aktywności depresji. Poniższy artykuł stanowi przegląd badań, w których rejestrowano ruchy gałek ocznych towarzyszące wykonywaniu zadań poznawczych u osób cierpiących na zaburzenia nastroju. Omówiono trzy grupy funkcji poznawczych, które znacząco zmieniają się u osób z zaburzeniami nastroju: uwaga, pamięć oraz zdolność integracji informacji (analizowanie i rozumowanie). Pomiary ruchów gałki ocznej były wykorzystywane głównie w celu badania występowania i charakterystyki tzw. zniekształceń (bias) poznawczych, w mniejszym stopniu do oceny wpływu notowanych różnic w zakresie ruchów gałek ocznych na zaburzenia funkcji poznawczych per se. Omawiane prace badawcze pokazują, że osoby z zaburzeniami nastroju charakteryzują się m.in. poszerzoną uwagą oraz częściej kierują wzrok na obrazy lub wyrazy o negatywnym zabarwieniu emocjonalnym. Przekłada się to także na wskaźniki okulomotoryczne, które wskazują na istotnie większą liczbę fiksacji lub rewizyt na bodźce negatywne w porównaniu z osobami z grupy kontrolnej.