Cechy osobowości, a w szczególności wymiary temperamentu, które wykazują istotny wpływ czynników genetycznych, mogą stanowić czynniki predysponujące do wystąpienia zaburzeń psychicznych. Dla zmniejszenia heterogenności etiopatogenetycznej zaburzeń psychicznych można posługiwać się metodą endofenotypów – konstruktów, których genetyczne podłoże jest prostsze niż uwarunkowania samych zespołów objawowych, takich jak jadłowstręt psychiczny. Model psychobiologiczny osobowości zakłada istnienie 4 wymiarów temperamentu – Poszukiwania nowości, Unikania szkody, Zależności od nagrody oraz Wytrwałości. Osoby chorujące na jadłowstręt psychiczny uzyskują w dwóch z nich – Unikaniu szkody oraz Wytrwałości – wyniki wyższe niż dobrane osoby z populacji ogólnej. Powyższe wymiary temperamentu odpowiadają również, w odniesieniu do jadłowstrętu psychicznego, kilku innym kryteriom, które stawia się przed potencjalnymi cechami endofenotypowymi. Zmniejszenie heterogenności jadłowstrętu psychicznego, poprzez uwzględnienie w opisie fenotypu cech osobowości, może ułatwić badania genetycznego podłoża tego zaburzenia.