Cytyzyna w programach badań przesiewowych raka płuca wśród palaczy

We włoskim badaniu RISP oceniano, jak dodanie cytyzyny wpływa na wskaźnik abstynencji u wieloletnich palaczy tytoniu oraz czy lek ten zachowuje swój profil bezpieczeństwa w populacji 65+, nierzadko obciążonej licznymi chorobami współistniejącymi.

Spośród 10 191 uczestników włączonych do programu aktywny nałóg deklarowało 7805 osób. Do programu rzucania palenia przystąpiło 3548 palaczy, z czego 1375 zdecydowało się na farmakoterapię cytyzyną w schemacie ze stopniowym zwiększaniem i zmniejszaniem dawki przez 40 dni, a 2173 osoby objęto wyłącznie poradnictwem antynikotynowym.

Wyniki okazały się nad wyraz korzystne dla ramienia farmakoterapii. Odsetek abstynencji ocenianej dwa tygodnie po zakończeniu interwencji wyniósł bowiem aż 50,1 proc. w grupie stosującej cytyzynę wobec zaledwie 8,1 proc. wśród osób poddanych samemu poradnictwu. W wieloczynnikowej analizie statystycznej terapia cytyzyną okazała się najsilniejszym niezależnym czynnikiem sprzyjającym rzuceniu nałogu, zwiększając szansę na sukces ponad czternastokrotnie (skorygowany iloraz szans 14,53; 95 proc. CI 11,67–18,08). W grupie leczonej farmakologicznie odnotowano także ponad dwukrotnie wyższy odsetek osób, które istotnie zredukowały liczbę wypalanych papierosów.

Działania niepożądane zgłosiło 16,1 proc. leczonych. Do najczęstszych objawów należały nudności, bezsenność oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu - objawy nie wymagały jednak odstawienia leku. Kluczową obserwacją jest fakt, że u uczestników w wieku co najmniej 65 lat, stanowiących niemal jedną trzecią grupy, wykazano identyczną skuteczność i tolerancję terapii jak u osób młodszych.

Zgromadzone dane dostarczają mocnych dowodów na celowość rutynowego włączania cytyzyny do programów wczesnego wykrywania raka płuca jako wysoce skutecznego narzędzia zwalczania nałogu tytoniowego.