Enzalutamid u pacjentów z rozsianym rakiem prostaty wrażliwym na hormonoterapię

Pacjentów zrandomizowano do grup otrzymujących enzalutamid lub niesteroidowy antyandrogen (bikalutamid, nilutamid lub flutamid). Badanie miało charakter open-label. Dodatkowo każda grupa otrzymywała leczenie doprowadzające do supresji testosteronu. Pierwszorzędowym punktem końcowym był czas całkowitego przeżycia. Drugorzędowymi punktami końcowymi były: czas przeżycia wolny od progresji oraz bezpieczeństwo stosowania leku.

W sumie zrandomizowano 1125 mężczyzn. Mediana czasu obserwacji wynosiła 34 miesiące. Pacjenci otrzymujący enzalutamid mieli mniejsze ryzyko śmierci w trakcie obserwacji w porównaniu z grupą kontrolną (HR=0,67; 95% CI: 0,52-0,86). 3 lata przeżyło 80% pacjentów z grupy interwencyjnej podczas gdy 72% w grupie kontrolnej. Podobnie czas przeżycia wolny od progresji oceniany za pomocą PSA lub stanu klinicznego również był dłuższy w przypadku grupy interwencyjnej (w obu przypadkach: p<0,001). Jednakże, w grupie leczonej enzalutamidem odnotowano więcej przypadków działań niepożądanych które prowadziły do przerwania leczenia (33 w grupie interwencyjnej oraz 14 grupie kontrolnej).

Zastosowanie enzalutamidu u pacjentów z rozsianym rakiem prostaty wrażliwym na hormonoterapie pozwalało na wydłużenie czasu przeżycia. Jednakże, leczenie było związane z częstszym występowaniem działań niepożądanych prowadzący do przerwania terapii.
CI – Confidence Interval (pl. przedział ufności), HR – Hazard Ratio (pl. hazard względny)