Wstęp

Celem badań była ocena jakości życia związanej ze zdrowiem (health-related quality of life – HRQOL) u chorych po udarze prawej półkuli mózgu z perspektywy ich samych oraz bliskich. Przeanalizowano czynniki związane z funkcjonowaniem pacjenta mające znaczenie dla HRQOL chorego z obu źródeł oraz warunkujące różnice między obiema perspektywami.

Materiał i metody

W badaniach uczestniczyło 50 pacjentów (21 kobiet) po udarze prawej półkuli mózgu. Średni wiek pacjentów wynosił M = 66,82 roku (SD = 9,28). Do oceny HRQOL wykorzystano dwie skale – skróconą wersję Skali oceniającej jakość życia WHOQOL-BREF oraz Skalę jakości życia po udarze mózgu (SSQOL). Stan funkcjonalny i fizyczny pacjenta oceniono za pomocą skali Barthel, skali Lovetta oraz Skali udarowej Narodowego Instytutu Zdrowia (NIHSS). Funkcjonowanie poznawcze oceniono z wykorzystaniem skali MoCA, podtestów Behawioralnego testu nieuwagi, a świadomość deficytów na podstawie procedury Bisiacha oraz skali Catherine Bergego.

Wyniki

Jakość życia chorych bliscy ocenili jako istotnie niższą niż oni sami. Stwierdzono korelacje między wielkością tych różnic a czynnikami związanymi ze stanem pacjenta. Predyktorem różnic w wybranych obszarach HRQOL był poziom funkcjonowania poznawczego. Predyktorem oceny pacjenta było nasilenie niedowładu. W ocenie bliskich natomiast zaobserwowano liczne związki ze wskaźnikami funkcjonowania pacjenta. Predyktorem była niesprawność chorego (skala Barthel). Bliscy pacjentów z pomijaniem stronnym oceniali ich HRQOL jako niższą.

Wnioski

Różne czynniki warunkują poziom HRQOL w ocenie pacjentów oraz bliskich. Ocena bliskich w większym stopniu wiązała się ze wskaźnikami opisującymi stan pacjenta i jego funkcjonowanie w porównaniu z oceną samych pacjentów.