Wstęp: Prawy płat skroniowy pełni szereg funkcji związanych z integracją wrażeń zmysłowych oraz procesami emocjonalnymi i pamięciowymi. Dotychczas przeprowadzono niewiele badań na temat roli tej struktury i konsekwencji jej dysfunkcji związanych z przetwarzaniem emocji prezentowanych w materiale innym niż ludzkie twarze, najmniejsza ich liczba dotyczyła muzyki. Osoby z uszkodzeniami prawej skroni najczęściej wykazują deficyty w rozpoznawaniu strachu lub rozróżnieniu strachu od innych emocji.

Cel pracy: Zbadanie, jak uszkodzenie prawego płata skroniowego wpływa na określanie emocji wywoływanych przez muzykę klasyczną.

Materiał i metody: Badaniem objęto 31 osób z rozpoznaniem uszkodzenia prawego płata skroniowego oraz 31 osób z grupy kontrolnej bez takiego uszkodzenia, dobranych z uwzględnieniem kanonu jednej różnicy. Wykorzystano narzędzie skonstruowane na potrzeby badania pozwalające sprawdzić, jak osoby badane określają emocje w utworach muzycznych. Do analizy statystycznej użyto testu t Studenta.

Wyniki: Uzyskane wyniki wykazały, że osoby z uszkodzeniem prawego płata skroniowego wykorzystują mniejszą liczbę słów do opisu fragmentów utworów muzycznych, rzadziej niż osoby zdrowe określają emocje występujące w muzyce jako negatywne, a częściej opisują muzykę, używając określeń dotyczących fizycznych właściwości dźwięku. Nie wykazano różnic w rozpoznawaniu emocji pozytywnych i opisywaniu utworów słowami neutralnymi.

Wnioski: Osoby z uszkodzeniem prawego płata skroniowego mają trudność z rozpoznawaniem emocji negatywnych w muzyce, natomiast nie wykazują deficytów przy opisywaniu muzyki za pomocą emocji pozytywnych i słów neutralnych. Pacjenci często określają utwory muzyczne w kategoriach ich fizycznych właściwości, ale robią to w sposób sprzeczny, co może wynikać z deficytów pamięciowych.