Cel pracy: W celu zbadania skuteczności Melodic Intonation Therapy (MIT) w terapii selektywnego mutyzmu do leczenia z użyciem tej metody włączono nastoletnią dziewczynkę, która nie nawiązywała kontaktu werbalnego w sytuacji szkolnej. Zaburzenie było na tyle dotkliwe, że w zasadzie jedyną osobą, która dotychczas słyszała głos dziewczynki, był logopeda pracujący w placówce.

Materiał i metody: Zastosowano różnego rodzaju materiały słowno-obrazkowe ilustrujące wprowadzany materiał. Był on dostosowany do rozwoju poznawczego oraz możliwości dziewczynki i opracowany na podstawie dostępnych na rynku publikacji. Dziewczynka została poddana terapii z użyciem MIT. Systematycznie gromadzono materiał z kolejnych sesji, który następnie analizowano. Psycholog przeprowadził testy badające umiejętność korzystania z języka i mowy przed serią treningów i po ich zakończeniu.

Wyniki: Na podstawie analizy wyników poszczególnych sesji oraz przeprowadzonych badań przy użyciu AFA-skali przed rozpoczęciem i po zakończeniu terapii, a także sygnałów od nauczycieli pracujących w szkole, można stwierdzić, że w wyniku terapii z użyciem MIT dziewczynka zaczęła korzystać z mowy także w sytuacjach, w których wcześniej nie była w stanie zabrać głosu. Nastąpiła generalizacja postępów osiągniętych podczas sesji terapeutycznych.

Wnioski: Na podstawie przeprowadzonych badań można przypuszczać, że poprawa nastąpiła w wyniku terapii z użyciem MIT, co oznacza, że MIT może być stosowana w terapii mowy u dzieci dotkniętych zaburzeniem.