Rak tarczycy jest rzadko rozpoznawany u dzieci i nastolatków i stanowi 1,5–3% nowotworów w tej grupie wiekowej. Najczęściej mamy do czynienia ze zróżnicowanym rakiem tarczycy, głównie rakiem brodawkowatym. Obecnie leczenie hormonem wzrostu pacjentek z zespołem Turnera jest ogólnie akceptowaną metodą leczenia niskorosłości. Istniejące doniesienia popierają hipotezę, że zarówno hormon wzrostu, jak i duże stężenia insulinopodobnego czynnika wzrostu 1 (insulin-like growth factor 1 – IGF-1) mogą sprzyjać nowotworzeniu. Bierze sie pod uwagę rolę osi GH/IGF-1 w progresji procesu nowotworowego, jako inicjatora kancerogenezy, przerzutów nowotworowych, oporności na chemioterapię i radioterapię oraz transformację nowotworową. W pracy przedstawiono pacjentkę z zespołem Turnera i chorobą Hashimoto, u której podczas leczenia rekombinowanym hormonem wzrostu rozpoznano raka brodawkowatego tarczycy. Badanie immunohistochemiczne tkanki nowotworowej u pacjentki wykazało intensywną reakcję wskazującą na obecność receptorów dla IGF-1 oraz bardzo słabą reakcję lub jej brak w zdrowej tkance tarczycy. Dotychczasowe doniesienia wskazują na bardzo ważną rolę IGF-1 w patogenezie i inwazyjności nowotworów złośliwych tarczycy. Jest ona złożona i jeszcze nie do końca poznana.