Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism

Streszczenie

4/2021 vol. 27
Artykuł oryginalny

Skuteczność, aspekty ekonomiczne i bezpieczeństwo terapii hormonem wzrostu w dawkach promujących wzrastanie u pacjentów z izolowaną somatotropinową niedoczynnością przysadki w końcowej fazie leczenia przed uzyskaniem wzrostu końcowego. Czy należy zmodyfikować kryteria zakończenia terapii?

  1. Department of Pediatrics, Diabetology Endocrinology and Nephrology, Medical University of Lodz, Poland
  2. Department of Endocrinology and Metabolic Diseases, Polish Mother’s Memorial Hospital – Research Institute in Lodz, Poland
  3. Department of Endocrinology and Metabolic Diseases, Medical University of Lodz, Poland
  4. Department of Biostatistics and Translational Medicine, Medical University of Lodz, Poland
  5. Department of Pediatric Endocrinology, Medical University of Lodz, Poland
Pediatr Endocrinol Diabetes Metab 2021; 27 (4): 258–265
Data publikacji online: 2021/12/30
Pełna treść artykułu
Confronting perimenopausal women’s knowledge of coronary heart disease with their health behaviours. Controversial role of hormone replacement therapy in the protection of coronary heart disease

Wstęp

Obok promocji wzrastania hormon wzrostu (GH) wykazuje istotne działania metaboliczne. Pacjenci z ciężkim niedoborem GH (GHD) powinni być leczeni GH przez całe życie. Obecne kryteria zakończenia terapii promującej wzrastanie w Polsce różnią się od najnowszych rekomendacji.

Cel pracy
Ocena skuteczności, kosztów i bezpieczeństwa terapii GH promującej wzrastanie po osiągnięciu tzw. near-final height (near-FH) u pacjentów z izolowanym GHD oraz częstości występowania trwałego GHD po zakończeniu leczenia.

Materiał i metody

160 dzieci z izolowanym GHD (wzrost < 3. centyla, wydzielanie GH < 10.0 µg/l), kontynuujących terapię GH w celu promocji wzrastania po osiągnięciu near-FH (tempo wrastania <  2,5 cm/rok, wiek kostny ≥ 16 lat u chłopców i ≥ 14 lat u dziewcząt). Końcowymi punktami klinicznymi były: całkowity przyrost wzrostu po osiągnięciu near-FH, dawka GH – skumulowana i przeliczona w odniesieniu do uzyskania dodatkowego 1,0 cm wzrostu, liczba iniekcji, częstość podwyższonych stężeń IGF-1 (IGF-1 SDS > 2,0) w momencie osiągnięcia near-FH i częstość ciężkiego GHD podczas retestingu (wykonanego u 62 pacjentów).

Wyniki

Całkowity przyrost wzrostu po uzyskaniu near-FH wynosił 1,1 ±0,8 cm u chłopców i 1,0 ±0,8 cm u dziewcząt. Uzyskanie przyrostu wzrostu o 1,0 cm wymagało podania średnio 487 mg GH w 264 iniekcjach. Stężenia IGF-1 w momencie osiągnięcia near-FH były podwyższone u 39 pacjentów, ale nie obserwowano działań niepożądanych terapii. Podczas retestingu u żadnego z pacjentów nie stwierdzono wydzielania GH < 3,0 µg/l, podczas gdy u 37 (60%) uzyskano wyrzut GH > 10,0 µg/l.

Wnioski

Kontynuacja terapii GH w dawkach promujących wzrastanie u pacjentów z izolowanym GHD po spełnieniu kryteriów near-FH nie wydaje się uzasadniona.

Udostępnij
without publication fees