Dołącz do nas w mediach społecznościowych:
Udostępnij
Redaktor: Krystian Lurka
Źródło: General Psychiatry, PAP

Słodkie smutnego początki

123RF

Mniej cukru w diecie ciężarnej kobiety oznacza mniejsze ryzyko depresji i stanów lękowych w dorosłym życiu. Dowodzą tego brytyjskie dane z czasów powojennego racjonowania żywności.

  • Ograniczenie cukru przez pierwsze 1000 dni życia (od poczęcia do drugich urodzin) obniża ryzyko depresji w dorosłości o 21 proc., a zaburzeń lękowych o 24 proc.
  • U osób diety niskocukrowej we wczesnym dzieciństwie pierwszą diagnozę depresji stawiano średnio o 4 lata później niż u pozostałych

Wysokie spożycie cukru przez kobietę w ciąży oraz we wczesnym dzieciństwie podnosi ryzyko wystąpienia zaburzeń lękowych i depresji w dorosłym życiu. To wniosek z analizy historycznych zmian w brytyjskiej polityce żywieniowej. Naukowcy wykazują, że ograniczenie spożycia cukru w okresie 1000 pierwszych dni (od poczęcia do ukończenia drugiego roku życia) wiąże się z wyraźnie niższym ryzykiem problemów psychicznych w przyszłości – swoje wnioski, opublikowane w czasopiśmie „General Psychiatry” w artykule „Sugar restriction during the first 1000 days after conception and its association with decreased risk of anxiety and depression”1, opierają na analizie skutków decyzji z września 1953 r.

Wówczas w Wielkiej Brytanii zniesiono wojenny system racjonowania cukru, co wywołało gwałtowny wzrost jego spożycia, podczas gdy dostępność pozostałych produktów spożywczych nie uległa zmianie. Wydarzenie to stworzyło unikalne warunki do zbadania, jak wczesne nawyki żywieniowe wpływają na zdrowie psychiczne kilkadziesiąt lat później.

W analizie uwzględnia się dane ponad 66 tys. uczestników projektu UK Biobank urodzonych w latach zbliżonych do tej reformy. Porównano osoby będące pod wpływem ograniczeń podaży cukru (od życia płodowego do około drugiego roku życia) z osobami urodzonymi już po zniesieniu limitów.

Z ustaleń wynika, że racjonowanie cukru we wczesnym dzieciństwie wiązało się ze zmniejszeniem ryzyka zaburzeń lękowych o 17 proc. oraz depresji o 14 proc. Wpływ ten był najbardziej widoczny u osób objętych restrykcjami przez pełne 1000 dni – od momentu poczęcia do drugich urodzin. W tej grupie spadek ryzyka wyniósł odpowiednio 24 proc. dla stanów lękowych i 21 proc. dla depresji.

Badacze analizują również moment rozpoznania schorzeń.

U osób, które przez pierwsze 1000 dni życia spożywały mniej cukru, pierwszą diagnozę zaburzeń lękowych stawiano średnio o dwa lata później, a depresji – o cztery lata później niż u badanych pozbawionych tych ograniczeń.

Choć praca nie wyjaśnia bezpośrednich mechanizmów biologicznych, autorzy wskazują na potencjalne ścieżki przyczynowe. Wśród nich wymieniają wpływ wczesnej diety na kształtowanie się reakcji na stres, przebieg procesów zapalnych w organizmie oraz rozwój ośrodkowego układu nerwowego.

Zdaniem badaczy uzyskane wyniki potwierdzają, że jakość odżywiania w okresie ciąży i niemowlęctwa odgrywa kluczową rolę w długofalowej profilaktyce zdrowia psychicznego.

Przypis: 

  1. www.onlinelibrary.wiley.com/70038.

Przeczytaj także: „Zaległości od poczęcia”, „Słodkie kłamstewka”, „Czego oczy nie widzą, tego w brzuchu nie ma”, „Ćwiczenia wpływają na mózg”, „Otyłość to choroba. Sama silna wola nie wystarczy” i „Odzyskaj lekkość życia – to zmiana narracji w leczeniu otyłości”.

Menedzer Zdrowia facebook

Działy: Aktualności w Menedżer Zdrowia Doniesienia naukowe Aktualności
Tagi: cukier spożycie cukru dieta w ciąży zdrowie psychiczne depresja zaburzenia lękowe lek odżywianie dzieci pierwsze 1000 dni życia UK Biobank profilaktyka depresji rozwój mózgu racjonowanie cukru