Wprowadzenie

Zespół policystycznych jajników (PCOS) jest przyczyną 72–84% hiperandrogenizmu u kobiet. Kryteria rotterdamskie wydają się jednak niewystarczające w rozpoznaniu tego zespołu u dziewcząt.

Cel pracy

Analiza częstości rozpoznawania PCOS u młodzieży na podstawie kryteriów rotterdamskich.

Materiał i metody

Do badania włączono 26 dziewcząt z zaburzeniami miesiączkowania i/lub objawami hiperandrogenizmu. Analizowano wywiad, objawy kliniczne, USG miednicy mniejszej oraz stężenie testosteronu (T).

Wyniki

Grupa badana została podzielona na 3 podgrupy: z manifestacją skórną (CM) hiperandrogenizmu (n = 6), z zaburzeniami miesiączko-wania (MD; n = 10) oraz z jednoczesnym występowaniem objawów skórnych i zaburzeń miesiączkowania (CMMD; n = 10). Porów-nywano stężenie całkowitego T (punkty odcięcia: > 42 ng/dl i > 55 ng/dl) oraz obecność jajników policystycznych (PCOM). Obecność jajników policystycznych stwierdzono u 54% dziewcząt, z najwyższym odsetkiem w grupie MD (70%). Przy zastosowaniu punktu odcięcia dla T > 42 ng/dl hiperandrogenemię (HA) stwierdzono u 81% z przewagą grupy CMMD (90%). U 11 pacjentek (42%) stwierdzono obecność wszystkich kryteriów rotterdamskich. Stosując punkt odcięcia dla T > 55 ng/dl, HA rozpoznano u 54% dziew-cząt, również z przewagą w grupie CMMD (70%), a tylko 7 pacjentek spełniało wszystkie kryteria (27%). Nie wykazano korelacji mię-dzy T a objętością jajników (p = 0,695; R_s= 0,08).

Wnioski

W badaniu wyłącznie 27% pacjentek podejrzanych o PCOS spełniło wszystkie kryteria rotterdamskie. Współwystępowanie zaburzeń miesiączkowania i hirsutyzmu zwiększa ryzyko potwierdzenia hiperandrogenemii.