Celem pracy było zbadanie, czy istnieje związek między postawą pacjentów z tętniakiem aorty brzusznej (AAA) wobec operacji a skutecznością własną, umiejscowieniem kontroli zdrowia oraz własną oceną jakości życia.

Materiał i metody: Badaniem objęto 36 pacjentów z bezobjawowym AAA zakwalifikowanych do zabiegu chirurgicznego. W grupie było 11 kobiet i 25 mężczyzn w wieku 49–85 lat. Zastosowano 4 skale: Skalę Uogólnionej Własnej Skuteczności (GSES), Wielowymiarową Skalę Umiejscowienia Kontroli Zdrowia (MHLC), Skalę Satysfakcji z Życia (SWLS) oraz skalę służącą do określenia stosunku do operacji, gdzie „–10” oznacza maksy­malnie negatywne podejście, „0” – średnie, a „+10” – maksymalnie pozytywne.

Wyniki: Nie stwierdzono istotnych statystycznie zależności pomiędzy postawą a rodzajem operacji ani ponownymi hospitalizacjami (wartości testu χ2 wynosiły odpowiednio: 9,773, p < 0,878; 6,353, p < 0,608). Stwierdzono, że podejście do operacji było zróżnicowane (SD = 6,6), jednakże było na ogół pozytywne i oscylowało wokół średniej (M = 6,5). Średnia wartość własnej skuteczności była wysoka (M = 33,64, SD = 4,75). Dominowało zewnętrzne umiejscowienie kontroli zdrowia (HLoC) (M = 26,44, SD = 4,675), następnie wewnętrzne HLoC (M = 25,08, SD = 4,02), a najniższe wartości osiągnęło HLoC zależne od przypadku (M = 24,03, SD = 4,66). Średnia ocena jakości życia była ponadprzeciętna (M = 23,25), jednakże zróżnicowana (SD = 6,65).

Wnioski: Im większe zasoby osobiste, takie jak własna skuteczność, ocena własnej jakości życia i wewnętrzna kontrola zdrowia, tym bardziej pozytywne nastawienie do operacji. U pacjentów przed zabiegiem chirurgicznym największe znaczenie ma zewnętrzne umiejscowienie kontroli zdrowia, co wskazuje na istotną rolę komunikacji lekarzy z pacjentami.