Celiakia (celiac disease – CD) jest autoimmunizacyjną chorobą systemową, jedną z chorób najczęściej współistniejących z cukrzycą typu 1 (type 1 diabetes mellitus – T1DM). Cel pracy: Analiza częstości występowania celiakii i jej obrazu klinicznego w populacji dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 1.
Przeprowadzono retrospektywną analizę danych z dokumentacji medycznej 880 pacjentów z cukrzycą, 429 dziewcząt i 451 chłopców, w wieku 12,14 ±4,0 lat. Wyodrębniono grupę pacjentów z cukrzycą i celiakią, analizując częstość występowania celiakii i jej obraz kliniczny przy rozpoznaniu.
Celiakię zdiagnozowano u 73/880 pacjentów z T1DM (8,3%), u 53/429 dziewcząt (12,3%) i 20/451 chłopców (4,4%), chociaż CD była podejrzewana u 85/880 pacjentów (9,65%) na podstawie wyników badań serologicznych. U większości pacjentów CD została zdiagnozowana już po rozpoznaniu T1DM, u 19/73 (26%) pacjentów, CD i T1DM były rozpoznane w tym samym czasie. Większość pacjentów z CD (72%) przy rozpoznaniu nie miało objawów choroby. Dzieci z CD i T1DM zapadały na cukrzycę w młodszym wieku niż dzieci z cukrzycą bez celiakii. Wiek rozpoznania cukrzycy u dzieci z CD był niższy niż wiek rozpoznania cukrzycy u dzieci bez CD (5,8 ±3,6 roku vs 7,56 ±4,0 roku, p = 0,04). Częstość występowania CD towarzyszącej T1DM w populacji pediatrycznej rasy kaukaskiej aktualnie wynosi 8,3% i jest znamiennie wyższa niż dekadę temu (dane z naszego ośrodka to 5,7%), p = 0.001.
Ze względu na narastającą częstość występowania głównie bezobjawowej celiakii u pacjentów z T1DM, monitorowanie populacji pediatrycznej w kierunku CD, aktualnie oparte na badaniach serologicznych, jest ciągle konieczne. Jednakże pozytywny wynik testów serologicznych u części pacjentów musi zostać zweryfikowany dalszymi badaniami diagnostycznymi.
celiakia, dzieci i młodzież, objawy, częstość występowania, cukrzyca typu 1
