Pediatric Endocrinology Diabetes and Metabolism

Streszczenie

1/2021 vol. 27
Artykuł oryginalny

Zwiększona częstość występowania celiakii i jej obraz kliniczny u pacjentów z cukrzycą typu 1 – obserwacje z pojedynczego ośrodka pediatrycznego w Europie Centralnej

  1. Department of Endocrinology of Children and Adolescents, Jagiellonian University Collegium Medicum, Institute of Pediatrics, Krakow, Poland
  2. Department of Endocrinology of Children and Adolescents, University Children’s Hospital in Krakow, Poland
  3. Student Science Circle, Department of Endocrinology of Children and Adolescents, Jagiellonian University Collegium Medicum, Institute of Pediatrics, Krakow, Poland
  4. Department of Pediatrics, Gastroenterology and Nutrition, University Children’s Hospital in Krakow, Poland
Pediatr Endocrinol Diabetes Metab 2021; 27 (1): 1–6
Data publikacji online: 2021/02/11
Pełna treść artykułu
Confronting perimenopausal women’s knowledge of coronary heart disease with their health behaviours. Controversial role of hormone replacement therapy in the protection of coronary heart disease

Wstęp

Celiakia (celiac disease – CD) jest autoimmunizacyjną chorobą systemową, jedną z chorób najczęściej współistniejących z cukrzycą typu 1 (type 1 diabetes mellitus – T1DM). Cel pracy: Analiza częstości występowania celiakii i jej obrazu klinicznego w populacji dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 1.

Materiał i metody

Przeprowadzono retrospektywną analizę danych z dokumentacji medycznej 880 pacjentów z cukrzycą, 429 dziewcząt i 451 chłopców, w wieku 12,14 ±4,0 lat. Wyodrębniono grupę pacjentów z cukrzycą i celiakią, analizując częstość występowania celiakii i jej obraz kliniczny przy rozpoznaniu.

Wyniki

Celiakię zdiagnozowano u 73/880 pacjentów z T1DM (8,3%), u 53/429 dziewcząt (12,3%) i 20/451 chłopców (4,4%), chociaż CD była podejrzewana u 85/880 pacjentów (9,65%) na podstawie wyników badań serologicznych. U większości pacjentów CD została zdiagnozowana już po rozpoznaniu T1DM, u 19/73 (26%) pacjentów, CD i T1DM były rozpoznane w tym samym czasie. Większość pacjentów z CD (72%) przy rozpoznaniu nie miało objawów choroby. Dzieci z CD i T1DM zapadały na cukrzycę w młodszym wieku niż dzieci z cukrzycą bez celiakii. Wiek rozpoznania cukrzycy u dzieci z CD był niższy niż wiek rozpoznania cukrzycy u dzieci bez CD (5,8 ±3,6 roku vs 7,56 ±4,0 roku, p = 0,04). Częstość występowania CD towarzyszącej T1DM w populacji pediatrycznej rasy kaukaskiej aktualnie wynosi 8,3% i jest znamiennie wyższa niż dekadę temu (dane z naszego ośrodka to 5,7%), p = 0.001.

Wnioski

Ze względu na narastającą częstość występowania głównie bezobjawowej celiakii u pacjentów z T1DM, monitorowanie populacji pediatrycznej w kierunku CD, aktualnie oparte na badaniach serologicznych, jest ciągle konieczne. Jednakże pozytywny wynik testów serologicznych u części pacjentów musi zostać zweryfikowany dalszymi badaniami diagnostycznymi.

Udostępnij
without publication fees