Rytuksymab vs azatiopryna w leczeniu podtrzymującym remisję EGPA
123 RF
Dotychczas brakowało bezpośrednich dowodów wyłaniajacych optymalny schemat leczenia podtrzymującego w przebiegu eozynofilowej ziarniniakowatości z zapaleniem naczyń (EGPA). W podwójnie zaślepionym badaniu z randomizacją z udziałem 36 francuskich szpitali porównano rytuksymab z doustną azatiopryną u chorych po uzyskaniu remisji świeżej postaci EGPA lub jej nawrotu.
Głównym celem badania była ocena, jak długo w trakcie 28-miesięcznej obserwacji udawało się utrzymać pełną remisję przy dawce prednizonu nieprzekraczającej 7,5 mg/dobę.
Analiza 98 włączonych pacjentów nie wykazała przewagi rytuksymabu nad azatiopryną – średni czas utrzymywania się remisji przy niskich dawkach glikokortykosteroidów wyniósł odpowiednio 91,1 vs 96,0 tygodni (p = 0,38). Nie odnotowano również istotnych różnic pod względem odsetka chorych z nawrotem zapalenia naczyń (14,3 proc. w grupie rytuksymabu vs 18,4 proc. w grupie azatiopryny) ani zaostrzeń astmy i zapalenia zatok przynosowych (32,7 proc. vs 38,8 proc.).
Zwraca natomiast uwagę profil bezpieczeństwa: w grupie otrzymującej rytuksymab stwierdzono niemal dwukrotnie wyższy odsetek ciężkich powikłań infekcyjnych (46,9 proc. vs 24,5 proc.), co wynikało przede wszystkim z ciężkiego przebiegu zakażeń SARS-CoV-2.
W terapii podtrzymującej u dorosłych z EGPA rytuksymab nie wykazał wyższości nad klasyczną azatiopryną pod względem czasu trwania remisji ani redukcji zapotrzebowania na glikokortykosteroidy. Biorąc pod uwagę zbliżoną skuteczność kliniczną oraz wyższe ryzyko ciężkich powikłań infekcyjnych przy stosowaniu leku biologicznego, doustna azatiopryna pozostaje wartościowym i bezpieczniejszym standardem postępowania podtrzymującego w tej grupie chorych.
Przeczytaj także: „E-papierosy z nikotyną a funkcja śródbłonka naczyniowego i wydolność krążeniowo-oddechowa u młodych”

