Marzena Demska - artykuły i informacje

Dodane 25.07.2011

Rituximab in treatment of post-transplant lymphoproliferative disease after allogeneic stem cell transplantation

Post-transplant lymphoproliferative disease (PTLD) after haematopoietic stem cell transplantation is a life-threatening complication and the number of patients at risk is increasing over time. In the majority of patients Epstein-Barr virus-related PTLD (EBV-PTLD) is diagnosed with a histological picture of B-cell lymphoma. In 2009 recommendations for diagnosis, monitoring and treatment of patients with EBV-PTLD were published. Definitions of preemptive treatment and therapy of probable or proven PTLD were introduced. Results of preemptive treatment and therapy of documented PTLD are discussed in this paper, with the emphasis on monoclonal antibody anti-CD20 rituximab effectiveness and indications for its applications. A comprehensive review of reported cases of PTLD and summary of results indicate that rituximab in monotherapy or in combination treatment is successful in 63% of confirmed PTLD cases and in 89% when used preemptively. Still, an analysis of factors determining the response to therapy is lacking.

Dodane 25.07.2011

Bone tissue as the site of action of oncological drugs

Anticancer therapy has multiple, sometimes life-threatening side effects, and their influence on bone is not seen as important. Data have been published confirming the existence of side effects chemotherapy has on bone, which affect patients’ quality of life. They influence a bone tissue not only in a direct way, but also when suppressing the activity of gonads. We have no information on the impact of drugs on bone belonging to the “targeted therapies”. There are, however, some attempts to create antibodies that target proteins involved in bone physiology. Relatively well known is the impact of anti-cancer hormone therapy on bone metabolism. The most commonly used drugs in this type of therapy are: analogues of luteinizing hormone-releasing hormone (LHRH), selective oestrogen receptor modulators (SERMs), aromatase inhibitors and antiandrogens. A group of preparations particularly connected with this issue is the bisphosphonates, entering into interaction both with bone cells and colonizing tumour cells.

Dodane 25.07.2011

The stability of fludarabine phosphate in concentrate and diluted with sodium chloride 0.9%

To determine the stability of fludarabine phosphate in concentrate in glass containers and diluted with sodium chloride 0.9% in polyethylene (PE) bags. Fludarabine phosphate, both undiluted in glass containers and diluted with NaCl 0.9% in PE bags, remains stable (< 10% degradation) for at least 15 days at room and refrigerator temperature.

Dodane 25.07.2011

Elevated levels of serum transforming growth factor-β 1 in oesophageal squamous cell carcinoma patients

Transforming growth factor- β 1 (TGF- β 1) is a multifunctional cytokine involved in cancer development. The diagnostic significance of serum levels of transforming growth factor- β 1 (sTGF- β 1) in the oesophageal squamous cell carcinoma (ESCC) remains unclear. The aim of the study was to analyze sTGF- β 1 concentrations in ESCC patients. The sTGF- β 1 levels were assessed according to the clinical parameters in cancer patients. We determined sTGF- β 1 concentrations in ESCC patients before and after oesophagectomy. The correlation between sTGF- β 1 and serum levels of vascular endothelial growth factor (sVEGF-A) was examined as well. Serum TGF- β 1 level was significantly higher in ESCC compared to the control group (p < 0.001). Serum levels of TGF- β 1 positively correlated with the depth of tumour invasion (p = 0.042). There were no differences in sTGF- β 1 levels in patients stratified by the presence of regional and distant metastases and stage of cancer progression. The level of sTGF- β 1 was significantly lower in ESCC patients after oesophagectomy than before surgical treatment (p = 0.002). A positive correlation between sTGF- β 1 and sVEGF-A (p = 0.017) was observed.

Dodane 25.07.2011

Frequency of deletion of CDKN2A (9p21) gene in T-cell lymphomas in FISH analysis

Cytogenetic investigations play an important role in the diagnosis of lymphomas. One of the recurrent aberrations in T-cell non-Hodgkin lymphoma (T-NHL) is a loss of the suppressor gene CDKN2A (9p21). The loss of this region is not seen in the karyotype; this deletion is submicroscopic in most cases. Deletion of 9p21 was found in 29% (n = 55) of patients with T-NHL. Loss of CDKN2A was observed in 11 (55%) out of 20 cases with T-LBL/ALL, in 2 (33%) out of 6 with T-LGL and in 3 (20%) out of 15 patients with peripheral T-cell lymphoma, not otherwise specified (PTCL-NOS). Patients with MF, SS, primary cutaneous peripheral T-cell lymphomas and other sporadic subtypes of peripheral T-cell lymphomas did not show deletion of this region. In studied lymphomas with deletion we observed a heterogeneous signal pattern in most cases (over 81%). Analysis of the signal pattern of CDKN2A deletion showed clones with mono- and biallelic deletion in cells with variable ploidy. Probably, this phenomenon is related to concurrent incidence of cells which are in different stages of neoplastic transformation.

Dodane 25.07.2011

Ocena stanu odżywienia u dzieci z nadciśnieniem wrotnym

Stan odżywienia u dzieci z nadciśnieniem wrotnym odgrywa ważną rolę w skuteczności terapii oraz rokowaniu. Bardzo ważne znaczenie ma wczesne wykrycie zaburzeń stanu odżywienia i odpowiednie leczenie żywieniowe w tej grupie pacjentów. Niedożywienie, opierając się na wskaźnikach Cole’a i BMI < 10. percentyla, zidentyfikowano u 60% dzieci z marskością żółciową, 55,5% z marskością pozapalną i 45,5% z blokiem przedwątrobowym. Oceniając BMC różnymi metodami, uzyskano zbliżone wyniki, nieróżniące się statystycznie między poszczególnymi metodami (r = 0,97). W przypadku masy tłuszczowej korelacje były znacząco mniejsze. Największą zawartość wody całkowitej stwierdzono u dzieci z marskością żółciową. Stężenie witaminy było mniejsze u wszystkich dzieci z nadciśnieniem wrotnym, zwłaszcza w grupie z marskością żółciową. Nie wykazano zależności wykładników stanu zapalnego od parametrów czynności wątroby u dzieci z nadciśnieniem wrotnym.

Dodane 25.07.2011

Rak pęcherzyka żółciowego – określenie możliwości terapeutycznych na podstawie oceny zaawansowania guza nowotworowego w badaniach obrazowych

Rak pęcherzyka żółciowego jest jednym z najbardziej złośliwych nowotworów układu pokarmowego. W chwili postawienia ostatecznej diagnozy większość badanych przypadków jest na tyle zaawansowana, że nie nadaje się do przeprowadzenia resekcji guza, która jest praktycznie jedynym sposobem radykalnego leczenia. Diagnostyka obrazowa jest podstawowym sposobem oceny zaawansowania nowotworów pęcherzyka żółciowego. Postęp techniczny nowoczesnych metod obrazowania, głównie ultrasonografii oraz tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego, spowodował, że wcześniejsze ustalenie rozpoznania raka pęcherzyka jest możliwe, o ile pacjent zostanie skierowany na badanie w odpowiednim momencie. Autorzy pracy starali się ukazać współczesne możliwości metod obrazowania, określić, w jaki sposób dochodzi do miejscowego rozwoju guza i szerzenia się na okoliczne struktury oraz przedstawić wskazania do postępowania terapeutycznego.

Dodane 25.07.2011

Leczenie chirurgiczne raka trzustki – przegląd badań z randomizacją

W artykule autorzy zebrali wyniki wszystkich metaanaliz i klinicznych badań z randomizacją dotyczących chirurgicznego leczenia raka części zewnątrzwydzielniczej trzustki. Przeszukano bazę PubMed, używając słów pancreatic cancer i randomized controlled trials, a następnie przeanalizowano wszystkie dostępne w pełnej wersji artykuły odpowiadające słowom kluczowym, często znajdując w nich odniesienia do kolejnych badań. Niniejsza publikacja jest próbą zebrania wyników istotnych badań dotyczących postępowania okołooperacyjnego u chorych na raka trzustki, w tym skuteczności przedoperacyjnego drenażu dróg żółciowych, technik zespolenia trzustkowo-jelitowego i rozszerzonej limfadenektomii. Oceniono także skuteczność i bezpieczeństwo pankreatoduodenektomii sposobem Whipple’a w porównaniu z zabiegiem oszczędzającym odźwiernik oraz paliatywnymi zabiegami chirurgicznymi i endoskopowymi w nieresekcyjnym raku trzustki.

Dodane 25.07.2011

Aktywacja proapoptotycznych szlaków sygnałowych w limfocytach krwi obwodowej niedożywionych chorych na raka trzustki po przedoperacyjnym dojelitowym żywieniu wspomagającym odporność (immunonutrition)

Wycięcie raka trzustki jest jedną z najbardziej inwazyjnych operacji w obrębie górnego piętra jamy brzusznej, obarczoną dużym odsetkiem powikłań pooperacyjnych. Rozległy uraz tkanek i niedożywienie powodują zaburzenia programowanej śmierci (apoptozy) komórek układu odpornościowego, zwiększając wrażliwość chorych na zakażenia. Próby korekcji pooperacyjnych zaburzeń odporności za pomocą przed- lub pooperacyjnego żywienia typu immunonutrition są obiecującym sposobem poprawy wyników chirurgicznego leczenia raka trzustki. Wyniki badań wskazują na aktywację proapoptotycznych szlaków sygnałowych w limfocytach krwi obwodowej niedożywionych chorych na raka trzustki. Te patologiczne zmiany w ekspresji białek szlaków sygnałowych związanych z apoptozą mogą zwiększać zaburzenia funkcji limfocytów i pogłębiać supresję układu odpornościowego, zwłaszcza po wycięciu trzustki. Przedoperacyjne dojelitowe żywienie typu immunonutrition ma modulujący wpływ na szlaki sygnałowe związane z apoptozą.

Dodane 25.07.2011

Czy istnieje związek między allelami HLA B a przebiegiem zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C u dzieci i młodzieży oraz skutecznością jego leczenia?

Przebieg zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV) i rokowanie co do jego leczenia zależy nie tylko od czynników wirusowych (np. genotyp), ale także od czynników leżących po stronie gospodarza, takich jak jego uwarunkowania genetyczne. Szczególną rolę przypisuje się układowi genów dla antygenów zgodności tkankowej. Uzyskane wyniki nie pozwalają na potwierdzenie związku poszczególnych alleli HLA B z aktywnością ALT w przebiegu zakażenia HCV i ze skutecznością leczenia tego zakażenia. Ze względu na mnogość znanych alleli HLA B* wobec pojawiających się nieznacznych różnic konieczne jest przeprowadzenie badań w większej grupie pacjentów.