Specjalizacje, Kategorie, Działy
Wyślij
Udostępnij:
 
 
123RF

TMT 2020: Dermatologia. Niezbędnik uczestnika

Autor: Iwona Konarska |Data: 07.09.2020
 
 
– Choroby dermatologiczne, przeważnie przewlekłe, wymagają holistycznego podejścia, nie tylko ze względu na możliwość powikłań kardiologicznych, ale i problemy psychologiczne pacjentów, obniżoną jakość życia – podkreślają eksperci sesji dermatologicznej Top Medical Trends.
Zapraszamy do lektury najważniejszych tez z sesji dermatologicznej.

Co nowego w lecznictwie dermatologicznym – o czym powinniśmy wiedzieć?
Prof. dr hab. med. Joanna Narbutt, Klinika Dermatologii, Dermatologii Dziecięcej i Onkologicznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

Dysponujemy portfolio leków dermatologicznych, głównie biologicznych. Niektóre z nich mogą być stosowane w wielu chorobach skóry. W dalszej części wykładu prof. Narbutt omawia diagnostykę i terapię łuszczycy, kontaktowego zapalenia skóry, alergii, pokrzywki i atopowego zapalenia skóry.

Co do łuszczycy, to dotyka ona ok. 2% społeczeństwa, 80% pacjentów manifestuje ciężki i umiarkowany przebieg choroby. Dzięki możliwościom terapeutycznym możemy dzisiaj nie dopuścić do łuszczycowego zapalenia stawów.

Dermatologia to dziedzina, w której dzieje się sporo dobrego. Od 2013 roku dysponujemy programami lekowymi, a na wrześniowych listach refundacyjnych są nowe cząsteczki o wysokiej efektywności.
Pozytywna jest również informacja, że pacjenci mają coraz większą świadomość przebiegu choroby, szczególnie łuszczycy, z kolei lekarze częściej stosują leki konwencjonalne w odpowiednich dawkach i czasie.

Hidradenitis suppurativa (HS)
Prof. dr hab. med. Jacek Szepietowski, Katedra i Klinika Dermatologii, Wenerologii i Alergologii Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu

HS dotyka ok 1% populacji. Patogeneza – rozpoczyna się hiperteratozą mieszka włosowego. Obraz kliniczny – HS charakteryzuje się wieloogniskowością zmian chorobowych, umiejscowieniem m.in. w pachwinach, na ramionach, pośladkach, charakterystyczne bywają torbiele podogonowe. Już to wszystko wskazuje, że pacjenci borykają się z problemami psychicznymi, co negatywnie wpływa na jakość życia. Pamiętajmy także, że HS towarzyszy także niekiedy ból, przykurcze kończyn, piodermia zgorzelinowa, anemia i posocznica.
Ścieżka pacjenta do lekarza rodzinnego jest utrudniona, a przecież do lekarza dermatologa jest potrzebne skierowanie. Jednak finalnie lekarz ma liczne opcje terapeutyczne – antybiotyki, terapie hormonalne, chirurgię, kontrolę bólu, ważna jest także pomoc psychologiczna i zmiana nawyków. Nieskuteczne na dłużej są drenaże.

Wszystkie możliwości terapeutyczne warto zrewidować z Europejskim Konsensusem Postępowania. Należy nastawić się na długie leczenie, gdyż np. antybiotykoterapia trwa nawet 12 tygodni.

Pacjent z łuszczycą w gabinecie lekarza POZ
Prof. dr hab. med. Adam Reich, Zakład i Klinika Dermatologii Uniwersytetu Rolniczego w Rzeszowie

Warunkiem sukcesu jest właściwe rozpoznanie, możliwe, oczywiście na podstawie obrazu klinicznego niekiedy dopiero biopsji skóry z oceną histologiczną.

– Zawsze, jeśli lekarz rodzinny nie ma pewności, powinien pacjenta skierować do dermatologa, bowiem pacjent z łuszczycą może manifestować objawy także innych chorób dermatologicznych – mówi prof. Adam Reich.

Generalnie, pierwszorazowe rozpoznanie łuszczycy powinno być potwierdzone przez specjalistę, który wdroży terapię. Kolejna zasada: każdy pacjent z rozpoznaną łuszczycą powinien być raz do roku diagnozowany w kierunku łuszczycowego zapalenia stawów.

Łuszczyca to nie tylko choroba skóry. Pacjenci należą do grupy podwyższonego ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. W tej sytuacji ważne jest wdrożenie prozdrowotnych działań profilaktycznych, a to w celu zmniejszenia ryzyka chorób metabolicznych i powikłań sercowo-naczyniowych.

Wykładowca przypomina o preparatach keratolitycznych w celu usunięcia nawarstwień łusek pokrywających zmiany łuszczycowe, a także emolientów łagodzących świąd, a będących uzupełnieniem fototerapii.

Atopowe zapalenie skóry i miejscowe nadkażenia – codzienny problem w praktyce lekarza rodzinnego
Dr hab. Agnieszka Żebrowska, Klinika Dermatologii i Wenerologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi

Choroba jest wyzwaniem dla lekarzy, nie tylko dla rodzinnych, bowiem ma charakter niejednorodny i skomplikowany przebieg. Wszystko to obniża jakość życia, szczególnie, że atopowe zapalenie skóry ma przebieg przewlekły. Diagnozując, należy zwrócić uwagę na typową lokalizację, uporczywy świąd, trzeba też pamiętać o wywiadzie rodzinnym wskazującym na obecność tej choroby.

Faza I, czyli typ wypryskowy, charakterystyczna jest dla dzieci do trzeciego roku życia, z kolei faza II charakterystyczna dla dorosłych charakteryzuje się m.in. liszajami.

Terapia powinna być indywidualna – obowiązujące zasady to wykryć chorobę jak najwcześniej, zapobiegać nasileniu i kontrolować przebieg.

Program Top Medical Trends 2020: „TOP MEDICAL TRENDS 2020”.
 
 
facebook linkedin twitter
© 2020 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe