DESTINY-Breast11 (NCT05113251): Randomized phase III trial of trastuzumab deruxtecan in early HER2-positive breast cancer. ClinicalTrials.gov
DESTINY-Breast05 (NCT04622319): Randomized phase III trial of trastuzumab deruxtecan vs T-DM1 in residual disease after neoadjuvant therapy. ClinicalTrials.gov
Fam-trastuzumab derukstekan-nxki w leczeniu wczesnego HER2-dodatniego raka piersi – nowe wskazania FDA
15 maja 2026 roku Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków zatwierdziła stosowanie fam-trastuzumabu derukstekanu-nxki (T-DXd, Enhertu, Daiichi Sankyo) w dwóch nowych wskazaniach dotyczących wczesnego HER2-dodatniego raka piersi (human epidermal growth factor receptor 2, HER2). Lek ten, będący koniugatem przeciwciała monoklonalnego anty-HER2 z inhibitorem topoizomerazy I, znajduje zastosowanie jako nowa opcja terapeutyczna u pacjentek z chorobą wysokiego ryzyka w stadium II–III oraz u chorych z chorobą resztkową po leczeniu neoadiuwantowym.
Pierwsze wskazanie obejmuje leczenie neoadiuwantowe T-DXd, a następnie schemat THP (taksan, trastuzumab, pertuzumab) u dorosłych pacjentów z HER2-dodatnim (IHC 3+ lub ISH+) rakiem piersi w stadium II–III. Drugie dotyczy leczenia adiuwantowego u chorych z chorobą resztkową po wcześniejszej terapii opartej na trastuzumabie i taksanach.
Skuteczność w leczeniu neoadiuwantowym oceniono w badaniu DESTINY-Breast11 (NCT05113251), w którym 927 pacjentów randomizowano do trzech ramion terapeutycznych.
W ramieniu T-DXd → THP odsetek całkowitej odpowiedzi patologicznej (pathological complete response, pCR) wyniósł 67,3 proc. i był istotnie wyższy niż w ramieniu kontrolnym otrzymującym schemat ddAC (doksorubicyna i cyklofosfamid w dawkach gęstych) → THP (56,3 proc.; p = 0,003). Dane dotyczące przeżycia całkowitego (overall survival, OS) i przeżycia wolnego od zdarzeń (event-free survival, EFS) nie były w tym badaniu w pełni dojrzałe.
Wskazanie adiuwantowe oparto na wynikach badania DESTINY-Breast05 (NCT04622319), w którym 1635 pacjentów z chorobą resztkową po leczeniu neoadiuwantowym randomizowano do T-DXd lub T-DM1. Trzyletnie przeżycie wolne od choroby (invasive disease-free survival, iDFS) wyniosło 92,4 proc. vs 83,7 proc. (hazard ratio [HR] 0,47; p < 0,0001), co przełożyło się również na istotną poprawę DFS.
Profil bezpieczeństwa T-DXd obejmuje ryzyko śródmiąższowej choroby płuc (interstitial lung disease, ILD) oraz neutropenii i niewydolności serca pod postacią zmniejszonej frakcji wyrzutowej lewej komory. Zalecane dawkowanie w leczeniu neoadiuwantowym wynosi 5,4 mg/kg co trzy tygodnie przez cztery cykle, a następnie kontynuację schematem THP przez kolejne cztery cykle. W leczeniu adiuwantowym rekomenduje się stosowanie T-DXd w dawce 5,4 mg/kg co trzy tygodnie przez maksymalnie 14 cykli, do czasu nawrotu choroby lub wystąpienia nieakceptowalnej toksyczności.
Przeczytaj także: „Leczenie uzupełniające w raku pęcherza – nowa terapia zatwierdzona przez FDA” i „Terapia u pacjentek z HER2-dodatnim rakiem piersi – nowe wskazania FDA”.
