Skale predykcyjne ryzyka czerniaka: niezależna ocena 6 modeli w populacji wysokiego ryzyka
123 RF
Wdrożenie modeli predykcyjnych do stratyfikacji ryzyka zachorowania na czerniaka może ułatwić optymalizację programów profilaktycznych i wczesnego wykrywania, jednak warunkiem ich wiarygodności jest pozytywna weryfikacja w niezależnych kohortach.
W dużym, prospektywnym badaniu populacyjnym w Australii (Sax Institute’s 45 and Up Study) poddano walidacji 6 opublikowanych dotychczas modeli szacujących 10-letnie ryzyko pierwszego zachorowania na czerniaka u ponad 43 tysięcy osób w wieku 45 lat i więcej.
Zdarzenia onkologiczne weryfikowano w oparciu o powiązanie z rejestrem nowotworów (NSW Cancer Registry), odnotowując 946 przypadków czerniaka inwazyjnego oraz 1406 ognisk in situ.
Badane skale cechowały się umiarkowaną trafnością diagnostyczną, uzyskując wartości AUC od 0,58 do 0,70, czyli zbliżone do poziomów raportowanych przez ich autorów. Zdecydowana większość modeli zaniżała jednak rzeczywistą liczbę diagnozowanych nowotworów, wykazując tendencję do istotnego niedoszacowywania ryzyka zachorowania.
Nawet dwa najlepiej skalibrowane modele osiągnęły wskaźnik zgodności na poziomie zaledwie ok. 0,7, co oznaczało zauważalne zaniżanie rzeczywistego ryzyka zachorowania. Dostępne modele z powodzeniem pomagają wyodrębnić pacjentów wymagających wzmożonego nadzoru onkologicznego, jednak z uwagi na stałą tendencję do zaniżania liczby zachorowań, wyliczane przez nie bezwzględne ryzyko należy interpretować z ostrożnością.
Przeczytaj także: „Nowe zalecenia dotyczące leczenia czerniaków. Mówią m.in. o obowiązkowych badaniach genetycznych ”

