Analizy pamięci autobiograficznej mają początek w pracach Tulvinga, który wprowadził rozróżnienie pamięci semantycznej i epizodycznej. Nowe dane wskazują, że ludzie potrafią w elastyczny sposób kompensować deficyty pamięci zdarzeń za pomocą danych semantycznych. Praca koncentruje się na funkcjach wykonawczych pamięci autobiograficznej. Działanie tych funkcji ujawnia się w procesie konstruowania wspomnień autobiograficznych. Wspomnienia te nie są wyłącznie formą odczytu zarejestrowanych niegdyś danych, lecz dynamicznymi reprezentacjami odgrywającymi dużą rolę w bieżącej regulacji zachowania. Na ich kształt i zawartość wpływają nie tylko zapisy śladów pamięciowych, lecz także bieżące wymagania sytuacyjne i naciski społeczne. Dużą rolę w ich konstruowaniu odgrywa Ja robocze . Przeanalizowano związki pomiędzy pamięcią autobiograficzną i pamięcią kolektywną. Zaproponowano koncepcję My roboczego , które przynajmniej w pewnej części może pełnić funkcje analogiczne do funkcji Ja roboczego . Wskaźnikiem podobieństwa mechanizmów działania pamięci autobiograficznej i pamięci kolektywnej są zmiany wartości afektywnej wspomnień zdarzeń, które miały miejsce zarówno w życiu jednostki, jak i w życiu społeczeństwa. Przedstawiono również mechanizmy pamięci prospektywnej, która zapewne w najbliższym czasie stanie się przedmiotem wielu analiz. Pamięć prospektywna jest polem, na którym ujawnia się współdziałanie mechanizmów motywacyjnych, poznawczych i społecznych. Ważna część tej pamięci wchodzi w skład pamięci autobiograficznej, ponieważ dotyczy realizacji celów osobistych.