Wstęp

Wraz z wiekiem obniża się poziom funkcjonowania poznawczego, co może mieć negatywne konsekwencje dla samodzielności i aktywności osoby starszej oraz jej samooceny. Dlatego przedmiot zainteresowania badaczy od lat stanowi efektywność różnego rodzaju interwencji usprawniających funkcje poznawcze osób starszych. Obecnie nowe możliwości w zakresie oddziaływań psychologicznych stwarza technologia wirtualnej rzeczywistości. Może ona znaleźć zastosowanie także w treningach kognitywnych, podnosząc ich efektywność i atrakcyjność.

Cel pracy

Dokonanie oceny użyteczności gry symulacyjnej GRADYS z elementami wirtualnej rzeczywistości wśród osób po 60. roku życia bez zaburzeń otępiennych (minimalny wynik MMSE: 27 pkt).

Materiał i metody

W badaniach wzięło udział 75 osób w wieku od 60 do 88 lat, które przez cztery tygodnie uczestniczyły w ośmiu sesjach treningu funkcji poznawczych z wykorzystaniem oprogramowania GRADYS. Cykl treningowy był poprzedzony i zakończony oceną funkcji poznawczych w zakresie pamięci, uwagi, funkcji językowych i funkcji wzrokowo-przestrzennych.

Wyniki

Wyniki badań wskazują na zachodzenie wśród badanych progresu w zakresie wykonania trenowanych zadań. Ponadto odnotowano poprawę wyników w pomiarze po zakończeniu treningu w porównaniu z pomiarem przed jego rozpoczęciem dla pamięci operacyjnej, uwagi, funkcji wykonawczych i szybkości psychomotorycznej, fluencji słownej, analizy i syntezy wzrokowej oraz zdolności abstrakcyjnej konceptualizacji materiału wzrokowego. Nie zaobserwowano natomiast poprawy zakresu pamięci bezpośredniej. Uzyskane wyniki wspierają tezę o wartości gry z elementami wirtualnej rzeczywistości jako narzędzia prowadzenia treningu funkcji poznawczych dla osób starszych. Jednocześnie zastosowany plan badawczy nieuwzględniający grupy kontrolnej stanowi ograniczenie badań i sugeruje ostrożną interpretację wyników.