Czynniki zwiększające ryzyko nawrotu naczyniaków jamistych u dzieci leczonych propranololem
Chociaż propranolol stanowi leczenie z wyboru naczyniaków jamistych u niemowląt, to jak dotąd nie wiadomo zbyt wiele na temat czynników ryzyka nawrotu tych zmian po zaprzestaniu stosowania propranololu.
Autorzy cytowanej pracy podjęli się porównania czynników związanych z ryzykiem nawrotu naczyniaka jamistego u dzieci leczonych propranololem doustnie.
Autorzy cytowanej pracy podjęli się porównania czynników związanych z ryzykiem nawrotu naczyniaka jamistego u dzieci leczonych propranololem doustnie.
W tym celu przeprowadzono jednoośrodkowe retrospektywne badanie obserwacyjne. Przeanalizowano wszystkie pliki i fotografie pacjentów z naczyniakami jamistymi (wiek do 5 miesiąca życia w chwili rozpoczęcia leczenia), którzy byli badani w okresie między 1 czerwca 2008 a 31 grudnia 2011 roku w National Reference Center for rare skin diseases w Bordeaux.
Spośród wszystkich 158 dzieci włączonych do badania, u 118 nie stwierdzono nawrotu naczyniaka zaś u 40 doszło do nawrotu. Stosunek chłopców do dziewczynek wynosił 1:2, 12% badanych miało odmianę segmentalną naczyniaka jamistego (19 osób). Po przeprowadzeniu wielowariantowej analizy okazało się, że tylko naczyniaki jamiste z komponentą głęboką oraz te o segmentalnym rozmieszczeniu związane były w sposób niezależny z nawrotem naczyniaka.
Z badania tego wynika zatem, że segmentalne naczyniaki jamiste oraz te z komponentą głęboką stanowią czynniki ryzyka nawrotu zmiany po zaprzestaniu leczenia propranololem i w związku z tym wymagają dokładniejszej obserwacji i/lub dłuższego okresu leczenia.
Spośród wszystkich 158 dzieci włączonych do badania, u 118 nie stwierdzono nawrotu naczyniaka zaś u 40 doszło do nawrotu. Stosunek chłopców do dziewczynek wynosił 1:2, 12% badanych miało odmianę segmentalną naczyniaka jamistego (19 osób). Po przeprowadzeniu wielowariantowej analizy okazało się, że tylko naczyniaki jamiste z komponentą głęboką oraz te o segmentalnym rozmieszczeniu związane były w sposób niezależny z nawrotem naczyniaka.
Z badania tego wynika zatem, że segmentalne naczyniaki jamiste oraz te z komponentą głęboką stanowią czynniki ryzyka nawrotu zmiany po zaprzestaniu leczenia propranololem i w związku z tym wymagają dokładniejszej obserwacji i/lub dłuższego okresu leczenia.
Źródło:
Ahogo, C.K., Ezzedine, K., Prey, S., Colona, V., Diallo, A., Boralevi, F., Taïeb, A. and Léauté-Labrèze, C. (2013), Factors associated with the relapse of infantile haemangiomas in children treated with oral propranolol. British Journal of Dermatology, 16
Ahogo, C.K., Ezzedine, K., Prey, S., Colona, V., Diallo, A., Boralevi, F., Taïeb, A. and Léauté-Labrèze, C. (2013), Factors associated with the relapse of infantile haemangiomas in children treated with oral propranolol. British Journal of Dermatology, 16
Kategorie:
Dermatologia dziecięca
