SPECJALIZACJE DERMATOLOGIA
 
Specjalizacje, Kategorie, Działy
Partner Serwisu
Wyślij
Udostępnij:
 
 
Dimetyl fumaranu (DMF) eliminuje potrzebę comiesięcznej kontroli pacjenta.
Autor: Maciej Chyziak |Data: 06.05.2019
 
 
Zgodnie z opublikowanym stanowiskiem ekspertów w Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology fumaran dimetylu jest rekomendowany w terapii długoterminowej chorych na łuszczycę plackowatą o przebiegu umiarkowanym i ciężkim wymagających leczenia ogólnego.
Terapię powinno rozpoczynać się od leczenia indukującego według schematu wolnego zwiększania dawki. Początkowo fumaran dimetylu przyjmuje się raz na dobę w dawce 30 mg przez pierwszy tydzień, a następnie w drugim tygodniu zwiększa się dawkę do 60 mg (2x 30mg) w drugim i 90 mg(3x30 mg) w trzecim tygodniu. W czwartym tygodniu przyjmuje się dawkę 120 mg i zwiększa się ją co tydzień o 120 mg do maksymalnej dawki dobowej 720 mg. Warto zaznaczyć, że maksymalny efekt leczenia obserwuje się w 24 tygodniu terapii.
Fumaran dimetylu można stosować w leczeniu skojarzonym z lekami miejscowymi i fototerapią. Estry kwasu fumarowego mają dobrze poznany profil działań niepożądanych, a większość z nich ma nasilenie łagodne i nie prowadzi do przerwania leczenia. Występują one często w trakcie rozpoczynania leczenia i fazy stopniowego zwiększania dawki, a ich nasilenie zmniejsza się w czasie trwania leczenia. Do najczęściej występujących działań niepożądanych należą objawy ze strony przewodu pokarmowego (62,7%), nagłe zaczerwienienie i limfopenia. W trakcie leczenia pacjenci głownie z zaburzeń żołądka i jelit zgłaszali, biegunkę, wzdęcia, nudności, wymioty i dyskomfort w jamie brzusznej. Objawy te nasilają się w trakcie pierwszych tygodni leczenia (3-6) i ulegają złagodzeniu w miarę upływu czasu (8-9 tydzień).
W części przypadków konieczne staje dostosowanie dawki estrów kwasu fumarowego jednak u części pacjentów pomimo zmiany dawkowania leczenie może zostać zakończone. Nagłe zaczerwienienie skóry należy do częstych działań niepożądanych, jednak rzadko prowadzi do przerwania leczenia. Należy poinformować pacjentów o możliwości występowania nagłego rumienia z uczuciem zwiększenia ciepłoty ciała, mrowienia i swędzenia. Objaw pojawia się krótko po przyjęciu fumaranu dimetylu i ustępuje w ciągu kilku godzin. W przypadku zaczerwienienia podobnie jak objawów żołądkowo-jelitowych częstość jego występowania stabilizuje się w miarę upływu czasu.
Zwrócono uwagę, że zmiany mogą się nasilać po spożyciu alkoholu lub ostrych potraw. Wykazano, że stosowanie kwasu acetylosalicylowego w dawce 500 mg zmniejsza objawy zaczerwienienia, a w przypadku dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego pomocne może być zastosowanie chlorowodorku mebeweryny.
Z tego powodu zaleca się również przyjmowanie leku wieczorem. W trakcie leczenia estrami kwasu fumarowego może wystąpić leukopenia, a w szczególności limfopenia. Limfopenia najczęściej ma łagodne nasilenie i występuje w trakcie zwiększania dawki leku. W badaniu BRIDGE limfopenię stwierdzono u 10% chorych przyjmujących fumaran dimetylu.
Przed rozpoczęciem leczenia fumaranem dimetylu należy wykonać badanie morfologii krwi wraz z obrazem odsetkowym białych krwinek oraz liczbą płytek krwi. Leczenia nie należy rozpoczynać jeżeli liczba leukocytów nie przekracza 3,0 x 109/l lub jeżeli liczba limfocytów nie przekracza 1,0 x 109/l. Monitorowanie badań laboratoryjnych należy planować co 3 miesiące. W przypadku spadku liczby leukocytów poniżej 3,0 x 109/l lub limfocytów poniżej 1,0 x 109/l. jednak > 0,7 x 109/l badania należy kontrolować co miesiąc.
W przypadku spadku poniżej ww. wartości leczenie należy zakończyć. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać również badanie ogólne moczu, stężenie kreatyniny azotu mocznika oraz ocenę aktywności enzymów wątrobowych. Kontrolę badań należy przeprowadzać również co 3 miesiące. Fumaran dimetylu nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby.
W podsumowaniu należy zaznaczyć, że fumaran dimetylu jest przeciwskazany w przypadku nadwrażliwości na lek, u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami żołądkowo – jelitowymi, ciężkimi zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz w czasie ciąży i karmienia piersią. Monitorowanie w większości przypadków wymaga wykonania badań laboratoryjnych przed leczeniem a następnie co 3 miesiące w trakcie trwania leczenia. Schemat wolnego zwiększania dawki zmniejsza częstość działań niepożądanych, a nasilenie niektórych z nich obniża się w trakcie leczenia.

Piśmiennictwo:
Mrowietz U, Barker J, Boehncke WH, Iversen L, Kirby B, Naldi L, Reich K, Tanew A, van de Kerkhof PCM, Warren RB. Clinical use of dimethyl fumarate in moderate-to-severe plaque-type psoriasis: a European expert consensus. J Eur Acad Dermatol Venereol. 2018 Oct;32 Suppl 3:3-14.
Mrowietz U, Szepietowski JC, Loewe R, van de Kerkhof P, Lamarca R, Ocker WG, Tebbs VM, Pau-Charles I. Efficacy and safety of LAS41008 (dimethyl fumarate) in adults with moderate-to-severe chronicplaque psoriasis: a randomized, double-blind, Fumaderm® - and placebo-controlled trial(BRIDGE). Br J Dermatol. 2017 Mar;176(3):615-623.
 
 
© 2019 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe