Wpływ infekcji na ryzyko zachorowania na atopowe zapalenie skóry
123Rf
Najnowsze badanie sprawdza, jak skumulowana liczba infekcji we wczesnym dzieciństwie wpływa na ryzyko rozwoju atopowego zapalenia skóry (AZS) do 10. roku życia.
Atopowe zapalenie skóry (AZS) to jedna najczęstsza przewlekła choroba zapalna skóry wieku dziecięcego. Jak wiemy, czynniki środowiskowe odgrywają istotną rolę w jej etiologii dlatego zachowanie właściwej równowagi immunologicznej we wczesnym okresie życia może mieć w tym aspekcie kluczowe znaczenie. Dotychczasowe obserwacje dotyczące wpływu wczesnych infekcji na późniejsze występowanie AZS pozostawały jednak nierozstrzygnięte. Zaprezentowane na łamach „JAMA Dermatology” wyniki badań rzucają nowe światło na to zagadnienie, stawiając sobie za cel weryfikację zależności między skumulowanym obciążeniem infekcjami a ryzykiem rozwoju AZS u dzieci do 10. roku życia.
Do oceny tej zależności wykorzystano dane pochodzące z duńskiej kohorty COPSAC2010 obejmującej 663 dzieci, u których do 3. roku życia rejestrowano epizody wszelkich infekcji górnych dróg oddechowych, zapaleń ucha środkowego, migdałków, płuc, żołądka i jelit oraz gorączki. Zależność zweryfikowano następnie w niezależnej kohorcie ze Stanów Zjednoczonych (VDAART, n = 707). W obu kohortach oceniono częstość występowania AZS – do 10. roku życia u dzieci z populacji duńskiej oraz do 6. roku życia w grupie amerykańskiej – przy jednoczesnym uwzględnieniu wariantu genu filagryny (FLG) i stosowania antybiotykoterapii systemowej.
Obserwacje potwierdziły, że wyższa liczba infekcji we wczesnym dzieciństwie podnosi ryzyko wystąpienia atopowego zapalenia skóry. Dzieci z duńskiej kohorty znajdujące się w trzecim tercylu pod względem liczby oraz dni trwania infekcji cechowały się istotnie wyższym rocznym ryzykiem zachorowań na AZS w porównaniu z grupą z najniższego tercylu (odpowiednio aOR 1,61; 95% CI: 1,05–2,47 oraz aOR 1,69; 95% CI: 1,11–2,58). Każdy kolejny epizod choroby podnosił prawdopodobieństwo zachorowania, niezależnie od stosowania antybiotyków czy statusu genu FLG. Walidacja VDAART wykazała analogiczny wzrost ryzyka AZS u dzieci w najwyższym tercylu infekcyjnym (OR 1,76; 95% CI: 1,16–2,70), wzrastający o 3% z każdym kolejnym zachorowaniem (OR 1,03; 95% CI: 1,01–1,05).
Wyniki analiz wskazują na istnienie długoterminowej relacji pomiędzy obciążeniem infekcjami w pierwszych latach życia a rozwojem AZS. Zaobserwowana prawidłowość rzuca nowe światło na kształtowanie się odporności u dzieci i sugeruje, by częste zakażenia oddechowe we wczesnym dzieciństwie traktować jako istotny sygnał ostrzegawczy przed wystąpieniem chorób skóry.


