Leczenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B i lekooporność

Przez ponad 10 lat standardowe leczenie przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu B (PZW B) było ograniczone do stosowania interferonu a (IFN-a) i lamiwudyny. Interferon ten jest obarczony licznymi działaniami ubocznymi, a podawaniu lamiwudyny towarzyszy zjawisko lekoopornych mutantów wirusa zapalenia wątroby typu B (hepatitis B virus – HBV). W ostatnich kilku latach zarejestrowano nowe analogi nukleozydowe/nukleotydowe.