Nowelizacja ustawy o KSO przyjęta – eksperci komentują
Parlament przyjął zmiany w ustawie o Krajowej Sieci Onkologicznej. Nowe przepisy mają przynieść mniejszą biurokrację, e-DiLO i lepszą koordynację leczenia. Jak to wpłynie na jakość opieki nad pacjentami? Komentują to eksperci związani z Narodowym Instytutem Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie.
Sejm uchwalił ustawę o zmianie ustawy o Krajowej Sieci Onkologicznej oraz niektórych innych ustaw – głosowanie w sprawie nowelizacji odbyło się 19 czerwca. 25 czerwca przepisy poparł Senat.
Co się zmieni?
Jeśli prezydent podpisze ustawę, to od 1 stycznia 2027 r. sieć ma działać sprawniej, między innymi dzięki wdrożeniu elektronicznej karty DiLO. Ponadto działania placówek jeszcze mocniej skoncentrują się na ciągłości opieki nad pacjentem. Nowe przepisy zakładają rozwiązania, które uproszczą funkcjonowanie systemu, ograniczą część obowiązków administracyjnych po stronie szpitali oraz wzmocnią koordynację diagnostyki i leczenia.
NSO – drogowskaz zmian w opiece onkologicznej
Zmiany są kolejnym elementem realizacji Narodowej Strategii Onkologicznej – programu wieloletniego na lata 2020–2030, którego celem jest poprawa wykrywalności nowotworów, skuteczności terapii i jakości życia chorych. KSO stanowi jedno z najważniejszych narzędzi tej strategii. Jej zadaniem jest porządkowanie ścieżki pacjenta, wzmacnianie współpracy między placówkami oraz zapewnianie opieki opartej na jednolitych standardach, niezależnie od miejsca zamieszkania chorego.
e-DiLO i koordynacja
Od czasu przyjęcia Narodowej Strategii Onkologicznej system opieki w Polsce dynamicznie się zmienia. Po stworzeniu podstaw prawnych dla KSO wyznaczono strukturę placówek uczestniczących w sieci, zakwalifikowano świadczeniodawców oraz określono role krajowego ośrodka monitorującego (KOM), wojewódzkich ośrodków monitorujących (WOM) i specjalistycznych ośrodków leczenia onkologicznego (SOLO). Wraz z rozwojem struktur coraz większe znaczenie mają dane, wskaźniki jakości, koordynacja leczenia i współpraca między specjalistami z różnych dziedzin.
Jedną z ważnych zmian jest wprowadzenie elektronicznej karty diagnostyki i leczenia onkologicznego, czyli e-DiLO.
– Karta ma uporządkować ścieżkę pacjenta od momentu podejrzenia choroby nowotworowej, przez diagnostykę, konsylium, plan leczenia i terapię, aż po dalszą opiekę. Cyfrowe prowadzenie dokumentu pozwoli sprawniej aktualizować dane, zmniejszyć liczbę powtarzanych czynności i lepiej wykorzystywać informacje potrzebne do organizacji leczenia – mówi prof. Mariusz Bidziński, pełnomocnik dyrektora Narodowego Instytutu Onkologii do spraw Wdrożenia Krajowej Sieci Onkologicznej w Warszawie, kierujący wojewódzkim ośrodkiem monitorującym w NIO.
Bardzo istotnym elementem nowelizacji jest także doprecyzowanie roli koordynatora opieki. Nie jest on jedynie dodatkiem do systemu, ale jednym z jego kluczowych ogniw. Pomaga pacjentowi przejść przez kolejne etapy, wspiera organizację świadczeń, ułatwia kontakt z zespołem terapeutycznym i dba o to, aby chory nie pozostawał sam wobec złożonych procedur.
– W nowym ujęciu szczególnie ważne jest także pojęcie ciągłości opieki onkologicznej, rozumianej jako skoordynowany proces prowadzenia pacjenta. Obejmuje on nie tylko leczenie specjalistyczne, ale również późniejszy nadzór i współpracę z innymi gałęziami systemu ochrony zdrowia – podsumowuje Magdalena Sakowicz, główny specjalista do spraw Koordynowanej Opieki Onkologicznej.
Nowe przepisy porządkują także zasady dotyczące planu leczenia, upraszczają organizację wielodyscyplinarnych zespołów terapeutycznych i ograniczają obowiązki, które mogły dublować rozwiązania funkcjonujące w innych obszarach ochrony zdrowia. Większą rolę w monitorowaniu jakości ma przejąć Narodowy Fundusz Zdrowia, co zmniejszy obciążenia administracyjne placówek medycznych, a także KOM i WOM.
NIO a KSO
Narodowy Instytut Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie – Państwowy Instytut Badawczy w Warszawie pełni w Krajowej Sieci Onkologicznej podwójną rolę.
Jako krajowy ośrodek monitorujący koncentruje się na analizie danych, opracowywaniu wniosków i rekomendacji, organizacji szkoleń oraz współpracy przy tworzeniu wytycznych diagnostyczno-terapeutycznych. Współdziała z instytucjami centralnymi, wojewódzkimi ośrodkami monitorującymi oraz środowiskiem eksperckim, wspierając wdrażanie standardów sieciowych.
Jednocześnie NIO-PIB w Warszawie pełni funkcję wojewódzkiego ośrodka monitorującego dla województwa mazowieckiego. W praktyce oznacza to, że jako jeden z 16 WOM-ów odpowiada za nadzór i analizę opieki onkologicznej w regionie. Dzięki temu możliwe jest stałe podnoszenie jakości leczenia, usprawnienie przepływu informacji oraz efektywne wdrażanie programów profilaktycznych i diagnostycznych.
– Krajowa Sieć Onkologiczna jest jednym z najważniejszych projektów systemowych w polskiej onkologii. Jej celem jest nie tylko lepsza organizacja leczenia, ale przede wszystkim zapewnienie pacjentowi bezpiecznej, skoordynowanej i mierzalnej jakościowo opieki tak blisko miejsca zamieszkania, jak to możliwe. Planowane zmiany wzmacniają ten kierunek, porządkują przepisy, rozwijają cyfrowe narzędzia i doprecyzowują rolę koordynatora, który dla chorego jest często przewodnikiem po całym procesie diagnostyki i terapii – podkreśla Beata Jagielska, dyrektor Narodowego Instytutu Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie – PIB w Warszawie i przewodnicząca Krajowej Rady Onkologicznej.
Przeczytaj także: „Krajowa Sieć Onkologiczna po nowemu – lista zmian”.
