Więzienie za szczepienie

64-letnia Ewa B., emerytowana już pielęgniarka z wieloletnim stażem, nie stawiła się 14 kwietnia w sądzie na ogłoszeniu wyroku. Przed zamknięciem procesu, który przed szczecineckim sądem toczył się od 22 kwietnia 2025 r., wezwana ponownie do sądu odmówiła odpowiedzi na pytania sądu i składania wyjaśnień.

Sędzia Katarzyna Brambor-Kwiatkowska uznała oskarżoną za winną zarzucanych jej czynów, przy czym zmieniła kwalifikację jednego z nich na surowszą. Uznała, że na oskarżonej, która naraziła na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu 40 dzieci, szczepiąc je nieustaloną substancją, ciążył obowiązek opieki nad nimi.

Ewa B. została skazana na karę trzech lat pozbawienia wolności. Sąd orzekł też wobec oskarżonej zakaz wykonywania zawodu pielęgniarki na pięć lat.

Kobieta ma zapłacić 1 tys. zł grzywny i naprawić szkodę, oddać rodzicom pokrzywdzonych dzieci pobrane od nich pieniądze, w kwotach ujętych w akcie oskarżenia – od 100 zł do 1 tys. zł.

Sąd obciążył oskarżoną kosztami sądowymi i opłatą.

Wyrok nie jest prawomocny.

Sędzia Brambor-Kwiatkowska, uzasadniając wyrok, podkreśliła, że Ewie B., jako pielęgniarce, osobie wykonującej zawód zaufania publicznego, rodzice powierzali opiekę nad swoimi dziećmi. Ciążył na niej obowiązek opieki nad pacjentami, wynikający z prawa medycznego i Kodeksu etyki zawodowej.

Natomiast oskarżona, jak wskazała sędzia, w ramach tej działalności podawała dzieciom substancję o nieustalonym składzie i właściwościach, niebędącą deklarowaną szczepionką i dokonywała nieprawdziwych wpisów w ich kartach zdrowia. Ewa B. naraziła w ten sposób najmłodszych na niebezpieczeństwo utraty zdrowia i życia.

Sąd uznał zeznania świadków, z których większość stanowili rodzice pokrzywdzonych dzieci, za logiczne i spójne. Byli oni zapewniani przez oskarżoną, że ich dzieci „zostaną zaszczepione właściwym preparatem, za który zapłacili”. Natomiast w wyjaśnienia oskarżonej sąd uwierzył tylko w części.

W ocenie sądu nie ma wątpliwości, że oskarżona działała w celu uzyskania korzyści majątkowej, co jest szczególnie naganne.

– Szkodliwość społeczna czynów jest tak znaczna, że nawet niekaralność oskarżonej nie może mieć wpływu na wymiar kary. Czyny popełnianie przez oskarżoną miały charakter ciągły – mówiła sędzia Brambor-Kwiatkowska.

Zaznaczyła, że 40 dzieci to są te przypadki, co do których pokrzywdzenia nie było wątpliwości. Dodała, że przypadków niewłaściwych szczepień mogło być więcej, ale nie udało się tego wyjaśnić.

Sędzia podkreśliła, że działalność przestępcza pielęgniarki skutkowała nie tylko potencjalnym ryzykiem dla pokrzywdzonych.

– Co najmniej jedno dziecko zachorowało na chorobę, przed którą prawidłowo podane szczepienie powinno je chronić – mówiła sędzia.

W ocenie sądu wymierzona kara będzie właściwa dla oskarżonej.

– W odbiorze społecznym będzie wskazywać na brak tolerancji dla takiego zachowania, które naraża na niebezpieczeństwo życie i zdrowie najmniejszych członków naszego społeczeństwa – uzasadniła wydany wyrok sędzia.

Wydany wyrok wyczerpuje oczekiwania prokuratury i oskarżyciela posiłkowego co do wymiaru kary i kwalifikacji zarzucanych oskarżonej czynów.

Przeczytaj także: „Lekarz nie wykrył guza, ale został uniewinniony”.