Zmarł prof. Andrzej Kulig

Andrzej Kulig w latach 1950–1955 studiował na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Krakowie. Na macierzystej uczelni pracował kolejno jako asystent i starszy asystent (1955–1964). W 1960 r. uzyskał stopień doktora nauk medycznych na podstawie pracy dotyczącej patomorfologii gruźlicy, napisanej pod kierunkiem prof. Janiny Kowalczykowej.

W 1963 r. został powołany do zawodowej służby wojskowej. Początkowo pełnił funkcję lekarza 6. Pomorskiej Dywizji Powietrznodesantowej w Krakowie, a w latach 1965–1970 kierował Zakładem Anatomii Patologicznej 5. Wojskowego Szpitala Rejonowego. W tym okresie odbył również stypendium Fundacji im. hr. Jakuba Potockiego w Paryżu (1968–1969). Po powrocie do kraju habilitował się w 1969 r. na Akademii Medycznej w Krakowie (rozprawa poświęcona ziarniniakowemu zapaleniu jąder).

Od 1970 r. związany był z Wojskową Akademią Medyczną w Łodzi jako kierownik Katedry Patomorfologii. Na łódzkiej WAM pełnił także kluczowe funkcje zarządcze: prodziekana (1972–1976), dziekana Wydziału Lekarskiego (1977–1980) oraz prorektora ds. nauki i szkolenia (1980–1984). W 1997 r. przeszedł w stan spoczynku w stopniu pułkownika.

Równolegle angażował się w tworzenie i rozwój systemów kształcenia medycznego. Od 1976 do 2004 r. był organizatorem, dyrektorem, a następnie konsultantem Centrum Egzaminów Medycznych. W 1995 r. stanął na czele zespołu przygotowującego testy do egzaminów wstępnych na uczelnie medyczne. Był wieloletnim Kierownikiem Zakładu Patomorfologii Klinicznej Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi.

Pełnił funkcję prezesa Polskiego Towarzystwa Patologów (1983–1991), Naczelnego Specjalisty Wojska Polskiego w dziedzinie patomorfologii (1986–1996) oraz członka Komisji Edukacji w Polskiej Unii Onkologii.

Za swoje zasługi został odznaczony między innymi Krzyżem Kawalerskim, Oficerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.