SPECJALIZACJE ONKOLOGIA
 
Wyślij
Udostępnij:
 
 
Leczenie inhibitorami kinazy tyrozynowej przynosi korzyści chorym na NDRP z mutacją w genie EGFR
 
Kategorie: Inne
Działy: Doniesienia naukowe
Być może wkrótce dostępna będzie nowa forma leczenia pierwszej linii chorych na miejscowo zaawansowanego lub przerzutowego niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) z obecnością mutacji w genie EGFR. W lipcu br. AstraZeneca ogłosiła, że stosowanie w pierwszej linii leczenia ozymertynibu, nieodwracalnego inhibitora kinazy tyrozynowej (tyrosine kinase inhibitor, TKI) receptora naskórkowego czynnika wzrostu (epidermal growth factor receptor, EGFR) trzeciej generacji pozwoliło na uzyskanie statystycznie i klinicznie istotnych korzyści w zakresie przeżycia wolnego od progresji choroby (progression-free survival, PFS) u chorych na NDRP z obecnością mutacji w genie EGFR w porównaniu ze standardowym leczeniem.
Przedstawiono wyniki podwójnie zaślepionego badania klinicznego III fazy z randomizacją FLAURA, w którym wykazano, że osymertynib może być skuteczniejszy niż standardowe leki stosowane w pierwszej linii leczenia, tzn. erlotynib i gefitynib u wcześniej nieleczonych chorych na miejscowo zaawansowanego lub przerzutowego NDRP z obecnością mutacji w genie EGFR.

W badaniu FLAURA analizowano skuteczność i bezpieczeństwo osymertynibu w dawce 80 mg raz na dobę w porównaniu z erlotynibem w dawce 150 mg doustnie raz na dobę lub gefitynibem w dawce 50 mg doustnie raz na dobę. Do badania włączono 556 wcześniej nieleczonych chorych na miejscowo zaawansowanego lub przerzutowego NDRP z obecnością mutacji w genie EGFR z 30 krajów.

Osymertynib hamuje EGFR w przypadku zarówno aktywujących mutacji w genie EGFR jak i mutacji T790M, związanej z opornością na leczenie. Lek wykazał aktywność kliniczną w przypadku przerzutów do ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Około połowa chorych wykazywała oporność na dotychczas zarejestrowane EGFR TKI, tzn. gefitynib i erlotynib w związku z obecnością mutacji T790M.

Skuteczność, bezpieczeństwo i profil tolerancji osymertynibu, erlotynibu i gefitynibu w trakcie badania były zgodne z wcześniej obserwowanymi. Obecnie trwa pełna analiza wyników badania FLAURA, a wyniki zostaną przedstawione w trakcie nadchodzących konferencji naukowych.

Wydaje się, że osymertynib będzie mógł odpowiedzieć na istotną potrzebę terapeutyczną w tej grupie chorych. Około 25% chorych na NDRP z obecnością mutacji w genie EGFR wykazuje obecność przerzutów w OUN w chwili rozpoznania nowotworu, a po 2 latach od rozpoznania odsetek ten wzrasta do 40%. Osymertynib jest także przedmiotem badań nad leczeniem adiuwantowym u chorych w pierwszej linii leczenia, niezależnie od obecności przerzutów w OUN oraz w skojarzeniu z przerzutami w innych narządach.
 
Redaktor naczelny:
dr hab. n. med. Jacek Mackiewicz - Oddział Onkologii Klinicznej i Doświadczalnej, Szpital Kliniczny im. H Święcickiego Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu 2. Katedra Biologii i Ochrony Środowiska Uniwersytet Medyczny w Poznaniu

Redaktor prowadzący:
dr n. med. Katarzyna Stencel - Oddział Chemioterapii, Klinika Onkologii Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu
 
© 2017 Termedia Sp. z o.o. All rights reserved.
Developed by Bentus.
PayU - płatności internetowe