Przereklamowany post przerywany
Naukowcy z Argentyny przedstawili w „Cochrane Database of Systematic Reviews” wyniki badań, z których wynika, że post przerywany nie wydaje się skuteczny u dorosłych z nadwagą lub otyłością, którzy próbują schudnąć.
W nowym badaniu przeglądowym naukowcy z Universidad Hospital Italiano de Buenos Aires w Argentynie przeanalizowali dane z 22 randomizowanych badań klinicznych z udziałem 1995 dorosłych, przeprowadzone w Ameryce Północnej, Europie, Chinach, Australii i Ameryce Południowej. W badaniach oceniano różne formy przerywanego postu, w tym post co drugi dzień, okresowy post i ograniczenie czasowe posiłków. W większości badań obserwowano uczestników przez okres do 12 miesięcy.
Post przerywany bez klinicznie istotnego wpływu na utratę wagi
W ramach przeglądu porównano przerywany post z tradycyjnymi zaleceniami dietetycznymi oraz brakiem interwencji. Post przerywany nie wydawał się mieć klinicznie istotnego wpływu na utratę wagi i nie był pod tym względem lepszy niż standardowe zaleczenia dietetyczne, a nawet niż brak działań.
Zgłaszanie działań niepożądanych było niespójne w poszczególnych badaniach, co utrudnia wyciągnięcie jednoznacznych wniosków. Ponadto baza dowodowa objęła jedynie 22 badania, z których wiele przeprowadzono na niewielkiej liczbie osób. Również raportowanie było niespójne.
– Post przerywany po prostu nie wydaje się skuteczny u dorosłych z nadwagą lub otyłością, którzy próbują schudnąć – powiedział główny autor przeglądu, Luis Garegnani z Universidad Hospital Italiano de Buenos Aires, cytowany w informacjach prasowych.
Naukowcy przestrzegają przed szumem medialnym wokół postu
Garegnani przestrzegł również przed szumem medialnym wokół postu w internecie. – Post przerywany może być rozsądną opcją dla niektórych osób, ale obecne dowody nie uzasadniają entuzjazmu, jaki widzimy w portalach społecznościowych – zwrócił uwagę.
Niewiele badań analizowało długoterminowe skutki postu przerywanego. – Otyłość jest chorobą przewlekłą. Krótkoterminowe badania utrudniają pacjentom i lekarzom podejmowanie długoterminowych decyzji – dodał Garegnani.
Autorzy zastrzegają, że uzyskane przez nich wyniki mogą dostarczyć pewnych wskazówek, ale nie można ich ekstrapolować na całą populację, ponieważ mogą się różnić w zależności od płci, wieku, pochodzenia etnicznego, stanu chorobowego, zaburzeń odżywiania lub zachowań leżących u ich podłoża.
Przeczytaj także: „Rytm mikrobiomu i zdrowie metaboliczne” i „Post przerywany wspomaga odchudzanie w stanie przedcukrzycowym i cukrzycy typu 2”.
PAP
