Ciężka postać astmy u dorosłych – analiza kontroli objawów i wyzwania terapeutyczne w rejestrze SHARP CRC

Mimo rosnącej dostępności nowoczesnych leków biologicznych osiągnięcie trwałej remisji klinicznej w tej grupie chorych wciąż stanowi wyjątkowe wyzwanie. W odpowiedzi na brak kompleksowych danych z obszaru Europy przeprowadzono obszerną analizę przekrojową, mając na celu ułatwienie oceny rzeczywistego stopnia kontroli choroby oraz identyfikację obszarów wymagających optymalizacji postępowania terapeutycznego.

Metodologia projektu opierała się na analizie danych 13 455 dorosłych pacjentów z ciężką astmą, zrekrutowanych do międzynarodowego rejestru European Severe Heterogeneous Asthma Research Collaboration (SHARP) z uwzględnieniem wytycznych ERS/ATS. Wśród analizowanych chorych większość stanowiły kobiety (59 proc.), u 82 proc. badanych rozpoznanie postawiono już w wieku dojrzałym. Mediana trwania choroby w całej grupie wynosiła 23 lata. W analizie oceniono kluczowe parametry kliniczne decydujące o remisji: częstość zaostrzeń, stopień kontroli objawów, stopień obturacji dróg oddechowych oraz konieczność przewlekłego stosowania doustnych glikokortykosteroidów. Uzyskane wyniki zestawiono następnie z profilami biomarkerów zapalenia typu 2.

Wyniki przeprowadzonej analizy jednoznacznie dowiodły, że znaczny odsetek pacjentów zmaga się z niekontrolowaną chorobą, nawet podczas stosowania leczenia biologicznego oraz przewlekłej doustnej sterydoterapii. Aż 89 proc. badanych spełniało kryteria aktywności choroby co najmniej w jednym z ocenianych obszarów (częstość zaostrzeń, brak kontroli objawów, zaburzenia wentylacji lub konieczność sterydoterapii), a ponad 66 proc. wykazywało nieprawidłowości co najmniej w dwóch z tych sfer jednocześnie – i to pomimo faktu, że 79 proc. całej populacji przyjmowało leczenie biologiczne.

Ponadto utrwalone zaburzenia przepływu w drogach oddechowych (FEV₁/FVC ≤ 0,7) stwierdzono u 59 proc. pacjentów, a u 89 proc. odnotowano przetrwałe podwyższenie co najmniej jednego z wskaźników zapalenia typu 2, takich jak eozynofilia obwodowa, FE_NO czy całkowite IgE. Szczególnie niepokojące obserwacje dotyczyły podgrupy 35 proc. pacjentów nieleczonych dotąd biologicznie. W tej grupie dochodziło bowiem do gwałtownej kumulacji ciężkich objawów i pogorszenia stanu zdrowia w czasie krótszym niż 10 lat od rozpoznania choroby.

Powietrze, którym oddychamy: Czas zwrócić uwagę na zdrowie układu oddechowego w Europie Środkowo-Wschodniej– Oddychanie jest uniwersalne. Ochrona – nie. Około pół miliarda ludzi żyje z astmą i przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP), a łącznie choroby te powodują niemal cztery miliony zgonów każdego roku. Mimo to przewlekłe choroby układu oddechowego wciąż nie zajmują należnego im miejsca w polityce zdrowotnej, finansowaniu ani organizacji systemów ochrony zdrowia – wskazuje José Luisa Castro, WHO.