Niskodawkowa TK w różnicowaniu chorób kręgosłupa
Klasyczna tomografia komputerowa jest „złotym standardem” w obrazowaniu zmian kostnych, jednak wysoka dawka promieniowania ogranicza jej rutynowe zastosowanie w monitorowaniu przewlekłych chorób reumatycznych. Lukę tę wypełnia niskodawkowa tomografia komputerowa (ldCT), która – jak dowodzą dane z badania SpACT – pozwala na precyzyjną i bezpieczną ocenę subtelnych różnic między poszczególnymi jednostkami chorobowymi.
Celem badaczy było sprawdzenie, czy ldCT potrafi wychwycić specyficzne wzorce zmian strukturalnych kręgosłupa, pozwalające odróżnić spondyloartropatię osiową (axSpA) od łuszczycowego zapalenia stawów (PsA) oraz reumatoidalnego zapalenia stawów (RA). W badaniu przeanalizowano obrazy całego kręgosłupa u 69 uczestników, oceniając występowanie trzech typów zmian: syndesmofitów brzeżnych, pozabrzeżnych oraz osteofitów.
Wyniki jednoznacznie wyodrębniły grupę pacjentów z axSpA. Prezentowali oni unikalny, odmienny od pozostałych grup wzorzec, charakteryzujący się występowaniem syndesmofitów brzeżnych, ze szczególnym uwzględnieniem odcinka piersiowego kręgosłupa. Analiza anatomiczna ujawniła ponadto ciekawe prawidłowości wspólne dla wszystkich badanych: zmiany najchętniej lokalizowały się w odcinku piersiowym, a w przekroju strzałkowym dominowały w przednich częściach trzonów kręgów. Co więcej, zaobserwowano wyraźną asymetrię – w płaszczyźnie czołowej zmiany (zwłaszcza osteofity i syndesmofity pozabrzeżne) występowały znacznie częściej po stronie prawej.
Spondyloartropatia osiowa posiada swoistą „wizytówkę radiologiczną” w postaci syndesmofitów brzeżnych odcinka piersiowego, co wyraźnie odróżnia ją od reumatoidalnego czy łuszczycowego zapalenia stawów. Choć odkrycie to może stanowić cenny drogowskaz, należy interpretować je z rezerwą, biorąc pod uwagę ograniczoną skalę badania. Doniesienie traktujmy jako obiecującą hipotezę wymagającą potwierdzenia w szerzej zakrojonych badaniach.
RMD Open
