Alkohol to nie najlepszy sposób na poprawę nastroju

Gdy zaczynamy pić, nasz organizm produkuje dodatkową dopaminę. Trafia ona do obszarów mózgu zwanych „ośrodkami nagrody” – tych samych, które wywołują przyjemność i zachęcają do powtarzania danej czynności. Zatem pierwsze kilka drinków prawdopodobnie poprawi nam humor, ale tylko na krótko. Jeśli będziemy kontynuować picie, dopaminowy „haj” zostanie ostatecznie przesłonięty przez mniej przyjemne skutki: dezorientację, niezdarność, nudności oraz odwodnienie.

Substancja ta może również prowadzić do depresji. W dłuższej perspektywie organizm przyzwyczaja się do wyrzutów dopaminy i zaczyna produkować jej mniej, aby zrekompensować te sztuczne skoki. Oznacza to, że gdy sięganie po kieliszek stanie się nawykiem, grozi nam niedobór tego neuroprzekaźnika, co przekłada się na wyraźny spadek nastroju.

Alkoholowe błędne koło

Etanol jest klasyfikowany jako depresant, ponieważ oddziałuje na ośrodkowy układ nerwowy i zmienia chemię mózgu. Wpływa między innymi na serotoninę i dopaminę, które odgrywają kluczową rolę w stabilizacji naszych emocji. Zaburzenie ich poziomu prowadzi do gwałtownych wahań emocjonalnych.

To tzw. efekt odbicia. Polega on na gwałtownym nasileniu objawów, które wcześniej zostały wyciszone. Objawia się to najczęściej wzmożonym lękiem, przyspieszonym biciem serca oraz drażliwością.

Picie znacząco wpływa też na jakość wypoczynku, co natomiast zaostrza problemy ze zdrowiem psychicznym. Choć początkowo trunki wywołują senność, zaburzają naturalny cykl snu, uniemożliwiając pełną regenerację. Długotrwały deficyt głębokiego snu nasila uczucie przygnębienia i niepokoju. W ten sposób powstaje pułapka: sięgamy po trunek, by łatwiej zasnąć, ale zmagamy się z jego negatywnymi konsekwencjami.

Powinno się zabronić promowania alkoholu– Czy robimy wszystko, aby ograniczyć dostępność alkoholu? Powinniśmy, bo to ona we wszystkich badaniach jest wskazywana jako podstawowa przyczyna rozpowszechnienia problemu. Łatwiej i więcej się kupuje, zatem więcej się pije – a to powoduje przyrost problemów zdrowotnych – mówi dr Bohdan Woronowicz, psychiatra i specjalista psychoterapii uzależnień.

Konsekwencje emocjonalne

Zdaniem dr. Bohdana Woronowicza, psychiatry od lat zajmującego się terapią uzależnień, redukowanie stresu czy smutku za pomocą alkoholu to ślepa uliczka.

– Leczyłem wielu pacjentów, którzy „podnosili” sobie nastrój alkoholem, a skończyli jako uzależnieni od tej substancji. Alkohol i depresja idą w parze. Jeżeli będziemy zbyt często korzystali z alkoholu dla poprawienia samopoczucia, wytworzy się błędne koło – ostrzega ekspert.

Ten emocjonalny rollercoaster pogłębia istniejące trudności psychiczne i generuje nowe, nakręcając niekończący się cykl sięgania po używkę w celu złagodzenia objawów, które sama utrwala.

Dr Woronowicz zauważa również, że znaczna część pacjentów uzależnionych boryka się z depresją – i to często jeszcze przed rozwinięciem nałogu. W efekcie konieczne staje się równoległe leczenie zarówno uzależnienia, jak i zaburzeń nastroju. Zdaniem psychiatry problem ten dotyczy zdecydowanej większości, a być może nawet wszystkich osób zmagających się z nałogiem.

Melodia z procentemMaja Herman i Grzegorz Juszczyk zwrócili uwagę na odpowiedzialność społeczną artystów, agresywny marketing marek alkoholowych oraz ich wpływ na najmłodszych odbiorców. Sprawa dotyczy bezpośrednio jednej z najpopularniejszych polskich wokalistek – Sanah.

Przeczytaj także: „Nieetyczne alkopromocje”, „Picie alkoholu, by rozładować stres, może trwale zmieniać mózg”, „Czy powinniśmy leczyć palaczy i pijaków?”, „Wetuje – zdrowia nie szanuje”, „Alkosejm” i „Piją, biją, nie pracują, na ulicach śmierć serwują”.