Jak bezdrenowe podawanie insuliny wpływa na pacjentów z cukrzycą typu 1?
Systemy automatycznego podawania insuliny (AID) stają się coraz powszechniejsze, dotąd brakowało jednak kompleksowych danych oceniających korzyści z przejścia ze schematu wielokrotnych wstrzyknięć na wariant bezdrenowy (tubeless AID). Międzynarodowe badanie RADIANT miało na celu wypełnienie tej luki, weryfikując bezpieczeństwo i skuteczność takiego rozwiązania wśród pacjentów z suboptymalnym wyrównaniem cukrzycy typu 1.
W wieloośrodkowym, randomizowanym projekcie wzięło udział 188 pacjentów z Wielkiej Brytanii, Belgii i Francji. Grupę badawczą stanowili zarówno dorośli, jak i dzieci (w wieku od 4 do 70 lat), u których wyjściowy poziom hemoglobiny glikowanej (HbA1c) oscylował między 7,5 proc. a 11 proc. Uczestników losowo przydzielono (w stosunku 2:1) do grupy korzystającej z bezprzewodowego systemu AID lub do grupy kontrolnej, kontynuującej terapię za pomocą tradycyjnych iniekcji. Głównym celem trwającej 13 tygodni obserwacji było porównanie skuteczności obu metod w obniżaniu stężenia HbA1c.
Wyniki analizy okazały się obiecujące. W grupie stosującej „sztuczną trzustkę” odnotowano wyraźny spadek poziomu HbA1c (z 8,1 proc. do 7,2 proc.), podczas gdy u osób z grupy kontrolnej parametr ten pozostał praktycznie bez zmian. Wdrożenie pomp nie wiązało się z żadnymi epizodami ciężkiej hipoglikemii ani kwasicy ketonowej.
Przeczytaj także: „Badanie wykazało związek między cukrzycą a zmianami w genach niekodujących”.
